Zehirle Gelen Ferah İç Temizlik

Bir film senaryosunun içinde gözümüzün içine içine sokulan nesnelerin sebep olduğu felaketleri düşünüp duruyorum.  Kesin olan vardır ki ters gitmesi gereken olayların, kameranın odaklanıp bazen küçücük bir noktadan başlayıp, şeklini o noktanın büyütülmesiyle öğrendiğimiz, bazen de nesnenin tamamından küçücük bir noktaya dönmesiyle, “işte arkadaş olay budur” çekiminde, alışkanlık edinmişler için tırnak yiyerek ve hiç alışkanlığında nasıl rahat ediyorsa öyle oturarak izlediğimiz görüntülerdir. Bazen daha önceden çok yakını izlediğimizden, bazen içgüdüsel yorumlama yeteneğimizden, bazen de öğrenelim bakalım merakımızdan yoğunlaştığımız bu yansımalar kahramanlarımız için cennet cehennem ilişkisinin en usta yardımcı rolüdür. Komik biliyorum ama zehirlendiğimden beri bu süreci düşünüp duruyorum ya da onun gibi bir şey… Olayların akışı biraz konuşma bakalım sürecinde olduğundan o taraflara hiç değinmiyorum.  Ama Çarşamba sabahından bu güne yaşananlardan sonra rahatlıkla en az on film senaryosunun aralarında kullanılacak sahnelerle kendimi geliştirdiğimi söyleyebilirim.  : )

Daha önce bir su fabrikasında plastiğe o şekli nasıl verdiklerini nasıl doldurduklarını nasıl etiketlerini vs vs görmüştüm.  Su sempatik şeydir ayrıca. Yani genelde arası kötü olan yoktur aslında. O sempatik şeyin içimizi dışımıza çıkartacağını özellikle oğlumu ciddi derece de hırpalayacağını hiç düşünmemiştim.  Aklımda bir sürü soru cevap acabalar ve hayret şakalaşmasında yaşandı.  Tabi işin iyi taraflarından bakmak da lazım. Hani yetmiş milyon izliyor saçmalığı kadar kullanılan torunlarıma anlatacak anılarım (ki merak ederim hangi dede anlatmıştır ya da benim ki hiç anlatmamıştır) oldu fena mı: ) İleri de anlatırım dökülmüş dişlerim, kırışmış yüzümle biz vakti saatinde zehirlendiydik diye… Son son bir şey daha demek isterim ki şu şarkılarda geçen, ısrarla yarin elinden zehir içme, böyle zehire karşı sempatik yavşamasıyla ne olacak canım artistliği tecrübe ile sabit değil.  İçmek çok kolay inanın da ahh onu atması…