Çocuksuzsanız

Maddi olarak sahip olamayacaklarınız olabilir. Çünkü gücünüz, performansınız yeterli olmayabilir ama sizden sonrakiler için zemin hazırlar emeğiniz. Yine de çabanızın karşılığını alırsınız. Ama canı acıtan sıkan bir durum değildir bu. Tabi bahsettiğim harcanan emektir. Yoksa iş güç sahibi olmamışsın, taşın suyunu çıkartmaya çalışmamışsın ve neden olmuyor diye soruyorsan hiç kendini sorularınla bunaltma derim. Bunlar hayat renklerinin bazen belirlenen bazen istenilen rolleri seçmenin eşliğinde devamlılık sağlar. Ama bir de manen sahip olunamayanlar vardır ki olamayacağınıza inandıkça kavuşma isteğini ateşleyen. Mesela adına sevgi dediğimiz tarifinin kişiden kişiye değiştiği duygunun varlığı kabul gördüğünden beri en çok arzulanandır. Mutlaka o duygunun sıcacık yanını hissetmeye ihtiyaç duyarız. Bazen adı aşktır, bazen seks, bazen bir sinema bileti, bazen bir arkadaş eli, bazen bir bebek patiği.

… DevamInI Okuyunuz

Blog Dergisi ve Tuykalem

İlk zamanlar tereddütlerim vardı.  İnsan okunduğunu bilince tarifi zor heyecan yumağıyla kalbinin atışını ağzının içinde hissediyor. Sonra belki gerçek, belki sadece yazılmış olmak için yazılmış cümleler ruhunuzu okşuyor ve en iyisi dediğiniz anda daha iyi olun diye yazılmış iki satırla korkup kaçmak bile isteyebiliyorsunuz. Her şey de olduğu gibi profesyonel olmayı da zamanla öğreniyor, paylaşmaya başlıyorsunuz daha çok. Henüz yolun çok başındayım. Destekleriniz her zaman önemlidir benim için.  Şimdilerde yine hoş bir çalışmanın içine dâhil edildim. Blog Dergisi ekibine. Kitap bölümünü bana ayırdılar. Ancak 7. Sayılarına katılmış olsam da başarılı çalışmalarıyla bir önce ki sayılarını da yakından takip ediyordum. Yasin Bey önderliğinde emeği geçen herkesi tebrik ediyorum

Büyüdük De Kirlendik

Küçükken, kocaman bahçeli site içince bir blokta 5.katta kapı numarası dokuz olan dairede oturur üstüme gelen iki kardeşi sorunsuz hazmedip oyun kapılarının keşfedilesi dünyasında turlardım. Kooperatif sistemi çok popülerdi o zamanlar. Yıllarca ödenir, ortak paylaşımca fabrikasyon evler yapılır içleri azıcık değişik olan evler varlık belirtisi kabul edilirdi. Varlıklılar sınıfında olmasam da çok mutlu olanlar arasındaydım.

Kız çocuk erkek çocuk bir bahçenin hoplayan, zıplayan, bisikletini bir tur için ödünç isteyen, evine girip karnını rahatça doyuran, annesine bilmen ne hanım teyze diye hitap eden, babasının getirdiği çikolatayı rahatça paylaşabilendi. Her şeyden önce çocuk kalbinin küçük çırpıntıları komşular tarafından bilinir hoş görü ile o süreçler rahatça geçerdi.

… DevamInI Okuyunuz

Fotoğraflar

İçlerinden birini aldı. Okul yıllarından kalan bir kaç sıra dizilmiş öğrenci gurubuna baktı. Kısacık saçlı, kel, oğlan çocuğunun bir basamak altında, çaprazında durana da. O zamanlar ne kadar zayıf ve çelimsiz olduğunu anımsadı. Kısacık saçlı kel bir oğlan. 43 adet öğrenci. Erkek öğrenciler çoğunlukta. Hepsinde siyah önlük lastik ayakkabı. Havanın soğuk olduğu belli. Sanki bazılarının burunlarında sümük bile vardı. Öğretmenleri Kadriye Hanım. İncecik naylon çorabı, eteğinin boyu,  o zamanlar veliler tarafından çok konuşulurdu. Halbuki şimdi ne kadar komik gözüküyordu. Hayatta mıydı acaba? Ya sınıf arkadaşları; çoğunun adını hatırlayamıyordu. Kimisinde beyaz yaka kimisinde oda yoktu. O zamanlar Cumartesi de okul olurdu. O zamanlar dediği kaç yıl önceydi? 40 yıl 50 yıl? Parmak hesabı yapamayacak kadar bile körelmişti sanki zihni. Kimseciklerin fotoğrafları olmadığı dönemde bir elinin beş parmağı kadar gördüğü babasının ziyaretlerinden birinde getirdiği fotoğraf makinesiyle çekmişti.

… DevamInI Okuyunuz