Tutunamayanlar – Oğuz Atay

Akıcı olmasına rağmen araya başka kitaplar aldığım için bir türlü bitmeyen, bitiremediğim kitaplardan oldu maalesef. Onun için ki bir yanım gerektiği ilgiyi veremediğimi söylüyor kitaba. Ya da bu kitabı okumayı sonraya ertelemeliydim ama bitirildi ve Tüy Kalem’in kitaplığında ki yerini aldı.

Hayatın izlerini sorgularken buluyorsunuz karakterin, ya da karakterlerin. Arada zaman boşluğu olduğundan mı yoksa kitabın geneli mi öyle çok emin olamayarak yazıyorum ki arada atlamak zorunda olduğunuz, sanki yeterince bilinmemesi gereken detaylardan parçalarla devam ediyor Atay. Hatta çok iyi tanımalı, hayatından başka kesitleri daha önce okumuş olmalı hisside veriyor size.  Sonuna gelemeyeceğinizi düşündürecek up uzun cümleleri de arada sıkıveriyor. Yetmişli yılların en çok ses getirenlerinden. Kendi adıma zoraki, çaba harcayarak okuduğum ender kitaplardan.

Son Şiirleri – Nazım Hikmet

Anlatılacakların çok olduğu ama nereden başlamak gerektiği konusunda karmaşa yaşadığım ender kitaplardan. İçlerine binlerce anlam yüklenen cümleler size eşlik ediyor ve bazılarında takılı kalabiliyorsunuz.  Okunup geçilecek cümlelerden olmuyor kitap. Önce okuyorsunuz sonra bir daha okuyorsunuz ve birkaç dakika düşünüp yeniden okuyorsunuz.  Bazen yüklendiği anlamlar sizi uzun zamandır unuttuklarınıza götürüyor ya da bıyık altı bir tebessüm yolculuğuna. Her şiir aynı etkiyi yapmadığı da oluyor elbet.  Hatta vaktin var yeniden okurum notu yazılıyor bir köşenize. Sonra onca cümle arasından kendinize bir tanesini seçiyorsunuz. Çok arabesk bulmasınız duvar yazısı yapacak kadar gölgesinde sarmalıyor sizi.

“Bir kaç yokuş tırmandım, bir iki dönemeç. Döndüm ve yürüdüm burnumun doğrusuna. Yürüdüm yürüdüm bir kapı açıldı girdim. Yitirdim Kendimi kendi içimde…

Nazım Hikmet.

Düşes – Amanda Foreman

Kitapların beyaz perdeye aktarılmasını bende genellikle hayal kırıklığı yaratır. Çünkü benim okurken hayalini kurduğum yürüyüşü, konuşmayı, öpüşmeyi, inkârı, ihaneti bulamam.  Bazen tipini severim okuduğum karakterin bazen de huyunu. Yazarların yere göğe sığdıramadıkları kahramanları benim penceremde farklı görünür. Onun için de okuduklarımı görmemeyi tercih ederim. Arada sırada da olsa tam tersi durumlarda olmuyor değil. Önce izlediğim sonra okuduklarımda oldu. İşte anlatmaya çalıştığım bu kitap önce görsel olarak buluştu benimle. Fakat ben konusu da sunumunu da bildiğim için lezzetini bulamadığım için detaylandıramadığımı düşünüyorum. Kaldı ki belki eksiklerimi veya atlamış olabileceklerimi hatırlatması için okuyucu yorumlarına bakmak istediğim de çok az kişinin yorumlarıyla kitaba katıda bulunduklarını fark ettim. Ama yinede kitap dikkat çektiği noktalar bakımından başarılı.

… DevamInI Okuyunuz

Ağaçkakan- Tom Robbins

İnsan yüzlerini bilmese de çok iyi tanıdığı birinin, karşınızda konuştuğu hissini verebilen ve kesinlikle tepkilerini zekâsıyla iğnelemeler yaparak yazanlardan biridir Robbins. Bu geç tanışmışlık bende hatırı satılır bir yer açmayı bildi. Sevdim bu şımarığı. Fakat bu seviş yazarın  anlattıklarından daha çok çizdiği profille alakalıdır.

Bernand Mickey Wrongle namı diğer Ağaçkakan ve Prenses Leight Cheri’nin neotemi (geç kalmak) üzerine kurulu yaşantılarıdır. Pazar, hastaneye sevgilinin gelmediği gün, kibrit cebinde her zaman yanmayı bekleyen küçük alev olarak hayat bulur yaşantılarında. Biri doğuştan, diğeri kanun kaçağı olma gerekçisi ile sonradan soylu. Kızıl olmalarının doğal beceri olduğuna inanan bu iki tip bir Hawaii uçuşunda denk gelirler. “Aşkı kalıcı kılmayı kim biliyor?” diyerek mahremiyetlerine kabul ettikleri yaşantılarıdır kitapta anlatılan.

… DevamInI Okuyunuz