Büyüdük De Kirlendik

Küçükken, kocaman bahçeli site içince bir blokta 5.katta kapı numarası dokuz olan dairede oturur üstüme gelen iki kardeşi sorunsuz hazmedip oyun kapılarının keşfedilesi dünyasında turlardım. Kooperatif sistemi çok popülerdi o zamanlar. Yıllarca ödenir, ortak paylaşımca fabrikasyon evler yapılır içleri azıcık değişik olan evler varlık belirtisi kabul edilirdi. Varlıklılar sınıfında olmasam da çok mutlu olanlar arasındaydım.

Kız çocuk erkek çocuk bir bahçenin hoplayan, zıplayan, bisikletini bir tur için ödünç isteyen, evine girip karnını rahatça doyuran, annesine bilmen ne hanım teyze diye hitap eden, babasının getirdiği çikolatayı rahatça paylaşabilendi. Her şeyden önce çocuk kalbinin küçük çırpıntıları komşular tarafından bilinir hoş görü ile o süreçler rahatça geçerdi.

… DevamInI Okuyunuz

Düşten Gerçeğe

Bir Gece genç kadını uyku tutmaz. Geçmişe dönüp, içinde kendisini yönlendiren sesin geldiği güne döner. Gözleri açık,bir köşeye sabitlemiş olduğunun farkında bile değildir. Gözlerinde yaşamaya başlamıştır geçmişini.

Bir anda:

Hayatının en anlamsız işlerinden birini yaparken merdivenlerden küçük bir ofise doğru çıkarken kendisine sunulan hediyeyi bulmanın şaşkınlığını yaşar. Hayalinde bile o zamanlar şimdiden daha da genç olduğunu ve üzerinde kırmızı bir kazak olduğunu anımsar. O dakika bilir hayatının bir anlam kazandığını. Bir kuvvet sanki onu düşündürmüştür. Düşünmesi ile birlikte adını koyamadığı bu durumundan korkmuştur. Yanaklarında tatlı bir pembelik ve merdivenlerin hemen sonunda kapısı olmayan küçük ofise adım atış. “Hey ne oluyor kalbim sana?” derken işte karşı karşıya gelirler. “Ne olacak şimdi?”. Genç adam bir şeylerle meşgul olduğu masadan başını sağa doğru çevirir ve ilk kez karşılaşan sıradan insanların yaptığı gibi kısa ve net bir cümle ile “ Birine mi bakmıştınız?” der. Yine gelen basit bir cevap “Şu kalemi çekmeceye koyar mısınız?”. Bu kadar her şey bu kadar. … DevamInI Okuyunuz

ŞİFA NİYETİNE

Ustasından “aferim” almaya kararlıydı bugün. O, gelmeden önce dondurmanın ön hazırlığını yapacaktı. Bir yandan da endişeleniyordu. Dün üçyüz kilogram alınan süte şöyle bir baktı ve kendi kendine altmış kilogram kadar sütle denemeye karar verdi. Çünkü ; ustasının yardımı olmadan ilk kez deneyecekti ve onca sütü ziyan etme endişesi taşıyordu. Hemen koca bir kazan içinde duran sütten beş litrelik ölçü gösteren bir kapla altmış litre olabilecek kadar sütü ayırmaya başladı. Ustası gibi kazanın üzerine temiz bir tülbent serdi ;gözden kaçabilecek küçük toz, tüy parçaları için bir önlemdi. Ustası olsa göz kararıyla ayırırdı ama onun da kendisini bu denli yetiştireceği zamanları olacaktı. Diğerine göre küçük ama altmış litre sütü rahat alan kazanı ocağın üzerine koydu. Üzerindeki tülbenti aldı “birazdan yıkarım” düşüncesiyle temiz lovabanın içine attı. Süt biraz ılıklaşınca içine koyacağı şekeri, kullanacağı sahlep miktarını ayarlamak istiyordu. Bu gün bu işi mutlaka bileğinin hakkıyla yapmak istiyordu. … DevamInI Okuyunuz

İKİLİ

Elleri titremez nedense. Katlar kağıdı ve güzelce yerleştirir renkli olmasının bir önemi varmış gibi toz mavisi seçtiği zarfın içine. Üstüne; içindekilerin hikayesini sindirecek isme armağan edilecek, çarpraz bağların olmadığı düzlüğe adını yazar, sanki yaşam alanlarında bir başkasının gölgesi varmış gibi. Bembeyaz çarşaflarla kaplı yatağa bırakır. Beyaz ve mavinin sıcacık uyumuna bakar genç adam ve bu kadar sıcak bir uyumla armağan edilen yeni başlangıçı düşünür. Utanır birazda…

Çekip gider…

“Üzgünüm!

Keşke çok daha anlamlı çok daha sevecen bir cümle ile başlayabilseydim anlatabileceklerime. Dürüstlük hatırına katlanmaya çalıştığım ikili gidiş gelişlerim bitirmek üzereydi beni ve sen bana gitme demezsin belki diye korktuğumdan kalemi elime aldım. Cesaretimin olmayışını ayıplama ne olur. Belki inanmayacaksın ama benliğimde pis bir karın ağrısıyla yaşıyorum devamlı. Hep kaçışlarım vardı ve hep kaçmalarımı ima eden haraketlerim. … DevamInI Okuyunuz