Büyüdük De Kirlendik
Küçükken, kocaman bahçeli site içince bir blokta 5.katta kapı numarası dokuz olan dairede oturur üstüme gelen iki kardeşi sorunsuz hazmedip oyun kapılarının keşfedilesi dünyasında turlardım. Kooperatif sistemi çok popülerdi o zamanlar. Yıllarca ödenir, ortak paylaşımca fabrikasyon evler yapılır içleri azıcık değişik olan evler varlık belirtisi kabul edilirdi. Varlıklılar sınıfında olmasam da çok mutlu olanlar arasındaydım.
Kız çocuk erkek çocuk bir bahçenin hoplayan, zıplayan, bisikletini bir tur için ödünç isteyen, evine girip karnını rahatça doyuran, annesine bilmen ne hanım teyze diye hitap eden, babasının getirdiği çikolatayı rahatça paylaşabilendi. Her şeyden önce çocuk kalbinin küçük çırpıntıları komşular tarafından bilinir hoş görü ile o süreçler rahatça geçerdi.






