Büyüdük De Kirlendik

Küçükken, kocaman bahçeli site içince bir blokta 5.katta kapı numarası dokuz olan dairede oturur üstüme gelen iki kardeşi sorunsuz hazmedip oyun kapılarının keşfedilesi dünyasında turlardım. Kooperatif sistemi çok popülerdi o zamanlar. Yıllarca ödenir, ortak paylaşımca fabrikasyon evler yapılır içleri azıcık değişik olan evler varlık belirtisi kabul edilirdi. Varlıklılar sınıfında olmasam da çok mutlu olanlar arasındaydım.

Kız çocuk erkek çocuk bir bahçenin hoplayan, zıplayan, bisikletini bir tur için ödünç isteyen, evine girip karnını rahatça doyuran, annesine bilmen ne hanım teyze diye hitap eden, babasının getirdiği çikolatayı rahatça paylaşabilendi. Her şeyden önce çocuk kalbinin küçük çırpıntıları komşular tarafından bilinir hoş görü ile o süreçler rahatça geçerdi.

… DevamInI Okuyunuz

Biten…

İkisinin de uzun cümleleri vardı.

İnandırıcı olsun diye ısrar edecekleri.

Sorunlar bilmedikleri değil bildiklerinin sırrındaydı

Doğal olmak kaybedilenlerin ne olduğunu düşünmeden konuşmak

Kazananın olmadığını bilerek saygıyı bırakmak lazımdı.

Ola ki dönüp geriye bakılmak istenildiğinde, tatlı tatlı hatırlanmak

Alışkanlıktan kurtulmak isteği vardı

Karşılıklı, çok istenilen son vardı,

Yinede biraz kalpleri ağrılıydı bu gün

Dışarıda sağnak yağmur, burunları üşümüş, gülüşleri üzgün

Bir de hoşçakal vardı

Çağrılsa da istenmeyen misafir gibiydi

Bitti.

Bu Hakkı Kendime Ayırdım

Şehirleri şehir yapan binlerin hikâyesi var elbet ve bu hikâyelerin yazılmışlarından biriyiz şu buluşmayı sağlayan kelimeler sayesinde. Anlatabilmeyi becerebilme isteği taşımayı seviyorum; ama kimseye ne mesaj verme ne de öğretme çabasında da değilim. Bu hakkı kendime ayırdım.

Yeni bir deneyimin keyfi, planladığımız yaşam standartlarımızın harcayalım diye seçenek olarak sunabildikleri kadar önemli. Her tür yaşamsal değerler tecrübe ile tespit edilmese de yaşama alanımın olgunlaşma hikâyesi yeni bir boyut kazandı. Geride kalan yıllara kafamı kaldırıp baktığımda tecrübelerimle olgunlaşmaya, çocuğumun gözünde yeniden çocuk gibi görünmeye başlayana kadar devam edeceğim. Hâlbuki öyle bir vakit vardı ki ben de küçük bir çocuktum. Cesaretlendirilmek isterdim. Ama roller değişti. Sabırlı olmayı, kontrolü elden bırakmamayı, sesimi tonlamayı öğrenerek cesaretlendirenim. … DevamInI Okuyunuz

Parfümün Dansı – Tom Robbins

Hayatı ifade eden stile tamamen ters, tasviri ile daha önce okuduğumuz tanrılardan farklı Pan ile ölümsüzlüğü kovalayan Alabor’un hikâyesidir. Arada Kudra ile ölümsüzlük yolculuğunun bin yıllık yaşanır halini, iyi parfüm yapma sanatı ile çağdaş yaşamı bulursunuz. Lezbiyenlik konusunda tereddütleri olan Pris de vardır onunla birlikte olmak için can atan Ricki ile.   Her şeyin hem başladığı hem de sonuçlandırdığı K23 karışımını taşıyan şişe ve pancar eşliğinde Pan’ı yolcu ederek bitiriverirsiniz.

Oldukça karışık oldu kabul ediyorum ama inanın kitapta böyle. Öncelikle şunu belirtmeliyim bu kitap yazarın daha önceki kitaplarını okuyanları kesinlikle yanıltacak türden değil. Çünkü Robbins kolay anlaşılır cümleler yerine zıtlık ifadelerle söylemek istediğini anlatmayı seven bir yazar.  Giriş gelişme sonuç üçlüsüne inatla bağlı kalanlar için sonuç giriş gelişme hissi veren bu kitap sinir yapabilir.

… DevamInI Okuyunuz