Düşes – Amanda Foreman
Kitapların beyaz perdeye aktarılmasını bende genellikle hayal kırıklığı yaratır. Çünkü benim okurken hayalini kurduğum yürüyüşü, konuşmayı, öpüşmeyi, inkârı, ihaneti bulamam. Bazen tipini severim okuduğum karakterin bazen de huyunu. Yazarların yere göğe sığdıramadıkları kahramanları benim penceremde farklı görünür. Onun için de okuduklarımı görmemeyi tercih ederim. Arada sırada da olsa tam tersi durumlarda olmuyor değil. Önce izlediğim sonra okuduklarımda oldu. İşte anlatmaya çalıştığım bu kitap önce görsel olarak buluştu benimle. Fakat ben konusu da sunumunu da bildiğim için lezzetini bulamadığım için detaylandıramadığımı düşünüyorum. Kaldı ki belki eksiklerimi veya atlamış olabileceklerimi hatırlatması için okuyucu yorumlarına bakmak istediğim de çok az kişinin yorumlarıyla kitaba katıda bulunduklarını fark ettim. Ama yinede kitap dikkat çektiği noktalar bakımından başarılı.






