Lady Antebellum – Need You Now
Yükleyen EMI_Music. – Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaÅ�ayın!

İçine kapanık, güvensiz dünyalarında birbirlerine denk gelen iki kişidir onlar. Bir resim sergisinde günlerce izlenecek, izlenmeye değer bulunacak kadar bağlanılacak kadındır Maria Puder ve onu kayıtsız şartsız itirazsız kabul edendir Raif. Derinlerde coşkulu, yüzeyde mesafeli ama çok bağlanılmış aşklarını Raif’in ağzından okursunuz. Sonunu tahmin etmek zor olmasa hiç sıkılmadan okuyacağınız türdendir. İlk başlarda çok merak uyandıran bu kişiliğin ilerleyen sayfalarda çözülmesi de şaşırtır sizi. Bu kitap sanki Masumiyet Müzesi’nin başka bir dili başka bir anlatımı hissi uyandırdı bende. Zira her ikisinde derin ve ölmez aşkı buluyorsunuz. Akıcı dili ve olaylara başlama açısından çok başarılı. Mutlaka okumanızı dilerim.

Bir zamanlar gençti tabi. Ne kadar kızarsa kızsın doğru düşünemediğini şimdi daha iyi biliyordu, bir zamanlar kabul etmediği yanlış adımlar şimdi içinde kıymık oluştura oluştura kabul görüyordu. İşin garibi zaman ve mekânlar farklı olsa bile farklı kişiliklerin doğuşuna sebep olanların yetiştirdikleri de aynı süreçten geçiyordu. Bazen çok özel bir sebep bulunamıyordu. Bazen anatomi denilen şey sormadan karışıyordu, sinir bozucu misafir olarak dâhil oluyordu. Düşünmek için ya da geçmişe iç geçirmek için doğru bir zaman değildi ama yarın ile bugün arasında kabul görecek zor bir kararın duyulduğu akşama içgüdüsel hazırlık yapılıyordu. Sol elini kitaptan kurtarıp ona kaldığı yeri hatırlatacak ayracı yerine yerleştirip genişçe yatak odasındaki aynalı çekmecenin altında çeşitli zamanlarda yazdığı defterlerine yöneldi. İçlerinden bir kısmı son zamanlarda yapılan tatil fotoğrafları ile de doluydu. Defterleri çekmeceden kurtarmaya çalışırken içlerinde biricik sevdalısıyla karısından habersiz çekildiği fotoğraflardan biri düştü. Bu resim internet tıklarıyla bakıp seçtikleri şirin tatil köyünde çekilmişti. Genelde sarı ya da sarının tonlarından hardal sarısı döşenirdi bu tarzdaki yerler. Belki de bütçe yansıması böyle oluyordu. Hâlbuki beyazı çok severdi. Bembeyaz döşenmiş oda hayaliyle resimlere bakar, sarının tonlarıyla olanlara dört gece beş günlük rezervasyon yaptırır ve koca yılı bu birkaç günde boşaltırdı. Yolculuklarda iyi planlanmalıydı ve plan hataları hayal kırıklığı olmamalıydı. Geride bir gün tesadüfen önünüze döküldüğünde kendi izlerinize, o günün izlerine ya da değişime tebessümle eşlik edebilen olmalıydı. Ağlamak serbest olmalıydı çünkü yaş olgunlaştıkça kirpikler daha kolay ıslanıyordu. Yaşlılıkta ağır geliyordu. Zaman çabuk geçiyor isteklerimize uymayarak çoğu zaman çekilmez oluyordu. Evladınız büyüyordu ve elalemin adamını eş diye seçiyordu. Siz bir yandan mutlu olurken bir yandan kabul edemiyordunuz. Sizin minicik sevgiliniz yarına hazırlanıyordu. Sevgiliniz hazır oluyordu ayrılığa da siz ondan habersiz cesaret edemiyordunuz onsuzluğa. Sonra bir gün bir köşeye kaçıyor ve neşe içinde yapılan hazırlığa kendinize odanıza kapatarak, kaçarak hazırlanıyordunuz.

Evetlere saatler kalmıştı. Kızı için birkaç satır karaladı ve hiç vermeyecekleri arasına aldı. Ancak gerçekten gittiğinde tesadüfen bulacaklardı. Artık gerçek insanların gerçek sorunlarına farklı zamanlarda sahte sorunları olan sahte insanların oynadığı rollere konu olabilecek yeni adres doğuyordu. Hayatın kendisi yeniden yazılıyordu. Bir baba kalbi evladına kıyamıyor onu kaybetmekten korkuyordu. Bu yüzden herkesten saklı gözyaşlarını içinde kalmasını öğretmeye çalışıyordu. Kızını çok seviyordu…

Kültür paylaşımı aracılığıyla daha iyi tanınmak ve tanımak; ayrıca kültürlü olmak kapsamının günlük hayatta kullanılması ve toplumunda herkesin kullanması düşüncesi projenin genel kapsamıdır. Zaten seçilme maddelerinden en önemlisi Avrupa kültürüne değer katmış olmak ve katkı sağlamaya devam ediyor olmak gerekiyor.  Bu açıdan baktığımda bende oturmayan bir şeyler var. Biri bana anlatabilir mi?  Son bir şey ki kesinlikle öyle olduğuna inandığım için yazıyorum; Neyse biz kutlayalım kültür başkenti etkinliklerini, kültürün nerede olduğunu kimse sormasın…

Bir Perşembe günü, hayat dolu umutlarla düşünceleriniz demli ya da paşa çayı kıvamı tartışmasına katılmış, tüm görselliğinize sahip çıkmış kişnek bir hayatın kaybettik vurgununa rağmen düşen ateşi kor edip, yeniden saldıracak gücü sahip çıkar mıydınız? Bu çıkışın yeniden hayal kırıklığı olma ihtimalini göze alır mıydınız? Kaybetmeyi kaybetmeden kesinleştirir miydiniz?  Yine de tüm geride ki izlerinize sahip çıkıp derin bir nefes alıp evet başlıyorum der miydiniz?  Sanırım bu kazanacaklarınıza göre değişecek ihtimaller zinciri.  Derin bir nefes için azıcık desteğe ihtiyacım var. Sadece hepsi bu.

Kitabın ütopik bir yaklaşımla yazıldığı kesin. Kaldı ki hayatını ve hayatına dâhil olanları anlamlandırmaya çalıştığın zarlarla yaşayabilmek, yaşamak zorunda hissetmek çok sağlıklı bir düşünce olmasa gerek. ( En popüler adıyla takıntılı.) Sonuçta bu kitap insan iradesini tamamen yok sayıyor. Alıştığımız değerleri onaylamıyor olması kabul edilebilir olmasa da bazı noktalarda bahsedilen kişilerin normal olmadıklarını biliyor olmanız farklı bir bakış acısı yükleyebilmenize yardımcı oluyor. Ama bunun için az da olsa kitaba anlayışlı bir düşünceyle eşlik etmeye devam etmeli kişi. Aksi takdirde itirazlarınızla sıktığınız karakterimiz Luke ile anlaşmak mümkün değil. Daha yolun çok başında bu kitap sevgisiz anılmak üzere kitaplığınızda beklemek zorunda kalabilir.

Sosyal ahlak ve ilkelerine ters düşen maddelerin tamamı özenle sıralanmış bu kitapta. Öyle ağır başlı hanım insan profili çizmese de ben yazarın bazı noktaları özellikle zorlayarak yazmasını farklı bakış açısının daha çok konuşulması amaçlı olduğuna inanıyorum. Gerek Türkiye de gerek Dünya listelerinde onca olumsuz eleştiriye rağmen en çok sahip olunanlardan olmasını buna bağlıyorum. Fakat atılan zarla tecavüzü, cinayeti, intiharı ve tanrısallaşmayı zaten hep olan ve çoktan kararına almış olduğu düşüncelerini simgeleştirerek işini kolaylaştırdığı fikrindeyim. İnsan doyumsuzluğuna güzel örnek.

Kitabın adından da anlaşılacağı gibi eleştirinin özet geçilmiş hali. Geçmişi ve geleceği her çeşit düşünen insan farkındalığıyla yazmış. Yazarken de hoşgörülü olabilmeli insan, sınırını bilmeli mesajını buluyorsunuz. Doğal afetleri, çağın en çok konuşulan konularından küresel ısınmayı, politikayı, dünyanın ekonomisini, krizini buluyorsunuz. Eskiyi ve yeniyi. Tarihi ve tarih çizgisinin değişim sürecini. Derinlemesine inmek gerekirse Arapları ve Amerika’yı Atatürk’ü buluyorsunuz.

Yazarın 2009 etiketli kitabı onu sıkı takip edenler için sevilesi türden. Ama Amin Maalouf tarih sevmeyenler için kesinlikle sıkıcı olacaktır. Deneme türünde ki kitaplara ilgili olanlara bir örnek olabilir. Keyifli okumalar size.

Eylül’ün Atıf – Musa – Stevan – Yusuf ve Bünyemin’le yeniden başlayan hayatı. Kimiyle  güçlü bir kadın, kimiyle kocasının  ailesi hapsine sıkışmış iki çocuklu kadın, kiminde farklı ülkerin başarılı aşığı oyunuyla buluyoruz. Birbirinden farklı beş kadın erkek hikayesini okurken hepsinde kendinize en yakın olanı yada olasılıklarınız listesinde seçtiklerinizle Zehra Tezvaran’a katılıyorsunuz.

Akıcı ve anlaşılır bir dille yazmış. Yazarın, sahip olup okuduğum tek kitabı. Popüler kitapları hakkında hiçbir fikrim yok.  Önerileriniz olursa bu beni mutlu eder. Sakin bir kafayla okuyun özellikle evli çiftler için sıkıcı tartışmalara sebep olabilir : )

İnsan olmak ve insanlığı şekillendirmeyle başlar hayat. On sekizli yaşların iki ile çarpımına denk gelmeden yaşımız, bu şekillenme işlemini bitirmek gerekir bence. Bakıp görme yeteneği sonradan geliştirilebilir anlamında kullanılsa da ben en başından beri yani doğuştan bizimle olduğuna inananlardanım. Çünkü hepimiz çeşitli donanımla yaratılmışız. Bazılarımız da duygusallığı, bazılarımızı çocukça korkuları, bazılarımızı sebepsiz saplantıları, bazılarımızı sinirli bir ruha bağlı çatık kaşları ifade ederken kimilerimiz “Görmedim, Duymadım, Bilmiyorum”  vasfını kullanıyor. İşin garibi de hızla tercih edilen bir yöntem olarak günümüzde oldukça rağbet gören bir özellik, seveni çok. Halbuki az biraz duyarlı olmak lazım gibi.  Duyarlılık bir tercih midir emin değilim ama kullanılır sıklığına bakıldığında geliştirilmiş olması gerektine inanıyorum.

 Yaşlı birini karşıdan karşıya geçirmek, parasını düşüren birine koşup parasını götürmek devri geride kaldı.  Yani ne her şey nede hiçbir şey bir seferde olmuyor hayatta. Artık yaşamsal değerleri bir seferde sıralamak mümkün değil. Sanırım bir bütün olma özelliğimizde hızlı bir değişim var. Kendi adıma sesimi çıkartabildiğimi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Bakıp gördüğünü ifade etme ve anlama zorluğu yaşamayanlar listesindeyseniz sizde üzerinize düşeni daha sesli olarak uygulayın derin. Bu her şey olabilir. Çünkü tek başıma hiçim. Ama paylaşımcı yanlarının ağır bastığını gördüğüm geleceğin kişilik sahipleri arkadaşlarımın susmayacağını inanıyorum. Son zamanlarda kesinlikle inanmak istediğim vatanımın bölünmez bütünlüğümüzün son şekline ses vereceklerine inandığımdır…