Dedeme Veda

Gülmek ağlamakla eşmiş. Ya da ağlamak gülmekle eş… O aralarda karışık neyse ney olan şeyler işte… Biraz iç içe mi oldu? Kısacası Bey Babamı, büyükbabamı en çok söylenen adıyla dedemi kaybettim, kaybettik… Ben hiç yakından göğsü inip kalkmayan, sıcaklığı olmayan birine saatlerce bakmamıştım. Kanserin zaman içinde o irikıyımı koca çınarı eritmesi beni hüzünlendiren, kaybı için [...]

O Şey

Hüzün kokan sokaklar ve şiddetin gölgesinde anları fotoğraflanmış insanları gördüm az önce. Ağladım ve herkes ne oldu sana dediğinde cevabım hıçkırığımın daha da hızlanması oldu. İçimin ezilmesi ve o bir anlık saniyenin aklıma saldırısı beni nasıl coşturdu bilemezsiniz.  Dolmuşum belli ki. Aslında tüm olanlar arasında kaybetme duygusunun yakıcılığı hissetmek dokunuyor belki de. O zaman ne [...]

Onlardan Bana

Günün sonunda hissedilmiş can sıkıntısı için arkadaşınıza merhaba dediğinizde onun da can sıkıntısı içinde olduğunu bulmuş olmak… Konuların bir anda geçmiş denilen şeye dönmesine şaşırmayacak kadar karışmış olmak… Şaşırdığım aslında güven duygusundan doğan anlatılmışlığın çoktan başkalarını üzmeyi bırakmış olmasına rağmen dinleme konumunda olanları, dinleyenleri, yani yerine göre beni, seni üzüyor olması. Bitmişlik duygusu arada sırada [...]

Kendilerine Sakladılar

Ruhunda ki eğreti elbiseyi her iki eli ile omuzlarından tutarak geriye doğru ittirdi. Sanki bu elbisenin şekli bozulmuş, üzerinde ki emanetliğinden ilk defa rahatsız olduğunu dile getirebilmiş olmasındaki tedirginliğinin hissedilmesinden rahatsız olmuştu. Bunca zamandır görünmeyen havanın, mesafenin davetiyesini isimsizler arasından çıkartabilmiş sayın kelimesi yerine sevdiğim kelimesini ekleyerek adını yazabilmişti. Ne çift olabilme büyüsünü arıyordu ne [...]