Ben hiç yakından göğsü inip kalkmayan, sıcaklığı olmayan birine saatlerce bakmamıştım. Kanserin zaman içinde o irikıyımı koca çınarı eritmesi beni hüzünlendiren, kaybı için hazırlıklı ol, diyen yanımla kendimle çeliştiren beni üzdü. Bazılarımızın samimi bazılarımızın vazifesini yerine getirerek paylaştığı anlar duygusaldı tabi. Ona baktım, dokundum, son olarak da öptüm…

Severdim, tatlı zıtlıklarımız olur, kahveyle krem düşkünlüğünü beyaz saçları arasında çok yakıştırırdım. Dinçti, yaşının yansımayışı onu karizmatikleştirir,  arada o öyle değil inadını onu çok seven küçükleri olarak anlamaya çalışarak geçirirdik…

Çok değil iki gün önce bu vakitlerde hayat hala bildiğimiz gibi akıyordu. Şimdi bir eksikle yine bildiğimiz gibi akıyor. Şu bir gerçek ki ölüm haberini almak, soğuk bedeni görmek, tabutta yattığını izlemekte de duygusallığı yaşatıyor ama en çok tabutun cenaze arabasına konup götürülme anı var ya işte benim kırılma anım o oldu.  O tabuta kimleri koymadım ki… O tabut içinde kimleri geride bırakmadım ki… O tabutta altmış yıllık hayat arkadaşına son bakışı iliklerime kadar öyle yaşadım ki… Uğurladık dedem seni… Mekânın Cennet Olsun…

Fikir teatisi oluşturmak ve aldıklarımızı severek kendimize şans vermek lazım.  Daha değerli olmam belki kimse için ama kendimi yenileyen biri olabilirim. Hayat erteleme bahaneleri ile yaşanamayacak mekan olduğundan rüzgarın taşımasına izin vermek lazım.  İşte tam bu nokta da aklıma dilin kemiği yok sözü takılıyor bu seferde kararınca olmalı her şey mesajı doğuyor. Yani, işte o inceler arasında sınırları çok karıştırmamak gerekiyor. Bende karışıyorum ama ertelenmiş olmayı sevmiyorum. Ertelenmiş olmak geride bırakacağından anları alışkanlıklarımız yaparak, onlardan hobiler oluşturarak, dokunup o duygunun ne olduğunu tarif ederek,  yıkılmışlık cesaretini göstererek ertelemesiz yaşamak isteyebiliriz. Şayet bir gün öldüğüm haberini alırsanız bilesiniz ki çok mutlu yaşamış biri olduğumu düşünebilirsiniz.

Genel olarak bakıldığında aldatılmanın bıraktığı izleri birçok kitap sayfasında ya da kişilerin bizlerle paylaştığı kadarıyla biliriz. Aldatan için de gerekçelerini. Ama genel olarak onlar ve bizler başlığında kadınlar ve erkekler açılımında esprili dili ile mantıklı tezleriyle sevdiriyor kitap. Boyunuz, huyunuz, uyruğunuz diye devam üçlü kafiye uyumu zincirinin erkek için yakıştırılanı ile kadına takılan anlamları müthiş bir pencereden değerlendirmiş. Kırıcı olsa da etkilenmeden atlatabilmek mesajı buluyorsunuz.

Hayatta her şey var. Birçok seçenek ve içlerinden seçme hakkı. Ne o haklardan birinin beni içinde yakmasını isterim, ne de birilerinin beni yakmasını. Ama tamire ihtiyaç kalplere onarım garantisi ve yalnız olmadığınız hissi veren bu kitap okunmaya değer. Farklı bir pencere var,  bakınız…

Hayatın izlerini sorgularken buluyorsunuz karakterin, ya da karakterlerin. Arada zaman boşluğu olduğundan mı yoksa kitabın geneli mi öyle çok emin olamayarak yazıyorum ki arada atlamak zorunda olduğunuz, sanki yeterince bilinmemesi gereken detaylardan parçalarla devam ediyor Atay. Hatta çok iyi tanımalı, hayatından başka kesitleri daha önce okumuş olmalı hisside veriyor size.  Sonuna gelemeyeceğinizi düşündürecek up uzun cümleleri de arada sıkıveriyor. Yetmişli yılların en çok ses getirenlerinden. Kendi adıma zoraki, çaba harcayarak okuduğum ender kitaplardan.

Kitapta bunların özetidir. Zengin bir ailenin genç oğlunu yetiştirsin, onu evliliğe hazırlasın diye artık yapmamaya yemin etmiş Kostak Emine ‘nin hikâyesi.

Kitap Denizli’de geçer. Konu ile kısa bir araştırma yaptığınızda da Denizli iline ait eski bir gelenek olduğunu öğreniyorsunuz. Fakat eğreti gelinler hiç evlenemez, çocuk doğuramaz ve âşık olamazlarmış. Çünkü sadece küçük bir bohça ile çağrıldığı eve gider, orada bakılır, işinin bittiği düşünüldüğünde ise başka birinin evine yollanırmış. Ancak tecrübesine rağmen güzellikleri tükenmeye başladığında eğreti gelinlik yaptığı gençlerden birinin himayesinde, istenilmesi durumunda kalabilirmiş. Böyle bir hayat yaşar, insanlarda bunu doğal karşılarlarmış.

Şükriye Kozalı’nın kaleminden de dökülen bu tür bir konudur. Kostak Emine’nin parasızlıktan son işim diye kabul etmek zorunda kaldığı ve sonunda aşık olarak aşkına kavuştuğu hikayesi. Konusu ilginç geldiği için okuduğum sevdiğim kitaplardan. Kitap sinemaya da aktarıldı. Filmini de izledim ama kitapla kıyasladığınızda kitap çok çok başarılı.