Kendi Kendine

Trafik akarken yüzümde sebebini bilmediğim kocaman bir gülümseme duvarda asılı aptal bir ilan. Yetinebilmeyi becerip beceremediğimi düşündüm.

Her sabah evden işe yolculuğumun tanıdık adı çalıştığım şirketin servis aracı. Yaklaşık 15 dakikalık yol arkadaşlığında ki yüzlerin hepsi tanıdık. Neredeyse koltuklarımıza oturuş yerimiz bile biletli yolcular gibi belirli. Arada başka numaralı koltuklara oturan kişileri saymazsak tabi.

Evden işe sürecek yolculuğumda bir ucunu telefonuma taktığım kulaklığıma volüme vererek kulağıma denk gelecek kısmı yerlerine yerleştirirken sabahın şu dakikalarında beni ya neşelendirecek yâda hüzünlendirecek şarkıyı seçtim. Bu sabah kulağıma gelen ilk şarkının seslendireni MFÖ ve Yalnızlar Garı şarkıları.

… DevamInI Okuyunuz

1 Aralık Dünya AIDS Günü

Seksenli yılların hemen başında adı konan ve an basit şekliyle bağışıklık sistemini yok eden bu hastalık uzmanlar tarafından çağın hastalığı olarak nitelendiriliyor. Hastalığa yakalanma ve yirmi yılda hastalıktan hayatlarını kaybedenlerin oranına bakıldığında haklı olduklarını düşünüyorsunuz. Korkutucu derece de hızla ilerleyen bu hastalık birçok insanın bildiği gibi sadece cinsel temas ile geçmemekte. Uyuşturucu kullanımı, sterilize edilmemiş aletlerle dövme, manikür, pedikür yaptırmakta yeterli. Bunlar en bilenen bulaşma şekilleri.

Sivil toplum örgütleri AIDS nedeniyle kişileri bilinçli cinsel yaşam konusunda bilgilendirmeye devam etmekte. En popüler sosyal ağ paylaşımı internet üzerinden binlerce site bu konu hakkında duyurular yapmakta. Hastalık hakkında her dilden anlatıma sahip bilgilendirme yazısı bulursunuz. Günümüzde hastalığın hala kesin bir tedavisi olmadığı gibi aşı ve benzeri türden koruyucu amaçlı geliştirilmiş ilacıda yoktur.

Sivil toplum örgütlerinin yoğun çalışmalarına rağmen birçok kişi bu hastalığa hızla yakalanmakta, hastalandığını anlayana kadar başkalarına da bulaştırmaktadır. Dünya ilerisi için biraz karamsar. Dikkat çekmek için 1 Aralık Dünya AIDS Günü olarak kutlanmakta.

Sözünde Dur, AIDS Durdur.

Güne Sabırla Başlamadı

Sabahları biraz gergin uyandığını bilirdi. Ne diye yirmi bir yıl boyunca aynı konu hakkında kavga çıkardığını anlamdıramadı. Yaşlanıyor muydu iyice ne? Onca yıllık eşi ve yılların alışkanlığını değiştirecek değildi ya. Ne olmuştu ki? Kaç yıldır sabahları on dakika bana müsaade et benimle uğraşma diye söyleniyordu kadın. Her seferinde aynı konu yüzünden aynı tartışmaya devam etmenin ne yararı vardı ki?

Seyhun düşünceleriyle şirketine adım atarken kapıda onu bekleyen personelinden Ali’nin “günaydın efendim” sözüyle kendisine gelir gibi oldu. “Acaba nasıl görünüyorum?” sorunu cevapladı günaydınla birlikte.

Kaç yıldır birlikte omuz omuza sırt sırta çalışıp kendilerini bu güne taşıyan işlerin temelini atmamışlar mıydı? Parayı pulu değerlendirebilen beyinleri söz konusu aşkları olunca hızla tükenmiş ve bu sabah Sakine’nin dediği gibi artık çocuklarının sadece babası olarak mı bırakmıştı?  Bitmiş miydi? Bitirebilir miydi?

… DevamInI Okuyunuz

Çocukluk Zamanı, İlk Karşılaşma

Saklambaç oyununun heyecan verici koşuşturması içindeydiler. Yaşları sekiz ile dokuz arasında değişen on, on beş kadar çocuk meydanlardaki bir avuç yetişkinlerden bile daha baskın ses fırtınası oluşturuyorlardı. Sonradan öğrenecekleri site içerisinde çevrili hayatlarının çocuk neşesini yaşıyorlardı. Her türlü aileden harman vardı burada ki çocuklar arasında. İçlerinde kapıcı çocuğu da vardı bankacı çocuğu da. Ayrım yapılmadan özgürce koşan, bağıran, salak diyen, küsen ve oldukça rutubetli olmasına rağmen gönül bağı olduğu için siteden kopamayan kapıcı Nazif amcanın evinin suyunu içme isteği vardı.

Sanal âlemin sahiplenici samimiyetsizliği belirgin değildi tabi o zamanlar. Her çeşit oyunun doya doya çocuk çığlığında yaşanıldığı zamanlardı. Sabah kahvaltısını yapan her bir çocuk oturmamış seslerinin tiz ve bas sesleri arasında gürültü oluşturur ve sitenin anlayışlı sakinleri güne bu sesler eşliğinde başlardı. Günaydınlar olurdu bol bol. Sıcak komşu sohbetleri. Kahve içmek için sıraya girilirdi. … DevamInI Okuyunuz