Dövüş Kulübü – Chuck Palahniuk
İç sesin eşlik ettiği, dokundurmaların olduğu harika bir şizofreni hikâyesi. Kitabı okumaya başladığınız an itibariyle içine dâhil olabildiğiniz kitaplardan. Sonunu, sonuna kadar okumadan anlayamadığınız türden. Tek kelime ile mükemmel bir kitap.
Chuck gerçekten zeki bir kalem ve bu yüzden kitaplarında zekânın kokusunu alabiliyor ve bu kokuyu kendinize döndürebiliyorsunuz. Belki de bu yüzden on yıldır insanların hayatına dâhil olan ve sözleriyle düşündürebilenlerden. Hikâyenin içine dâhil edilmiş cümlelerin aklınızda kalıp sizi etkisi altına alabilecek kadar başarılırıdır. Dünya geneline bakıldığında da örneklerine çok kısa sürede girebilmiştir. Kitabın içinden kendime ayırdığım sözler de var tabii ki. Genel olarak keskin bir dönüş sağlamasa da düşündürdüğü için çekincelerimi kabul edilir yapmıştır. Kendime seçtiklerim arasında;
“Sonra bir şeyler oldu, kendimi bıraktım.






