Blog Dergisi ve Tuykalem

İlk zamanlar tereddütlerim vardı.  İnsan okunduğunu bilince tarifi zor heyecan yumağıyla kalbinin atışını ağzının içinde hissediyor. Sonra belki gerçek, belki sadece yazılmış olmak için yazılmış cümleler ruhunuzu okşuyor ve en iyisi dediğiniz anda daha iyi olun diye yazılmış iki satırla korkup kaçmak bile isteyebiliyorsunuz. Her şey de olduğu gibi profesyonel olmayı da zamanla öğreniyor, paylaşmaya başlıyorsunuz daha çok. Henüz yolun çok başındayım. Destekleriniz her zaman önemlidir benim için.  Şimdilerde yine hoş bir çalışmanın içine dâhil edildim. Blog Dergisi ekibine. Kitap bölümünü bana ayırdılar. Ancak 7. Sayılarına katılmış olsam da başarılı çalışmalarıyla bir önce ki sayılarını da yakından takip ediyordum. Yasin Bey önderliğinde emeği geçen herkesi tebrik ediyorum

Şiirin Kızkardeşi Öykü – Buket Uzuner

Uzuner’in okuduğum kaçıncı kitabı bilmiyorum ama kendi kaleminden dökülen öyküleme tarzını sevdim. Aslında okuyanı sıkmaması bakımından ve her hikayede yeni karakterlerle tanışmak ve hepsini yan yana dizdiğiniz de zihninizde birisini seçmek öykülerde başarıyı arttıran etkenlerden. Bu anlamda da bu kitap başarılı bence.

Birbirinden farklı karakterleri özellikle olgun yaş aralığında seçmiş. Beni en çok etkileyen çocukluk aşkına bağlı kalmış bir adamın, içinden geniz geçen tüm şehirlere sevdası ve başladığı noktaya çocukluk aşkını bulmaya gelmesini anlatan oldu. Deniz ve çocukluk aşkı deniz ile buluşmuş olanı. Yarım kalıp kaçırmışlığa dayanan hikâyeler en üzücü olanlardır ve bu noktada çok başarılı.

… DevamInI Okuyunuz

Son Şiirleri – Nazım Hikmet

Anlatılacakların çok olduğu ama nereden başlamak gerektiği konusunda karmaşa yaşadığım ender kitaplardan. İçlerine binlerce anlam yüklenen cümleler size eşlik ediyor ve bazılarında takılı kalabiliyorsunuz.  Okunup geçilecek cümlelerden olmuyor kitap. Önce okuyorsunuz sonra bir daha okuyorsunuz ve birkaç dakika düşünüp yeniden okuyorsunuz.  Bazen yüklendiği anlamlar sizi uzun zamandır unuttuklarınıza götürüyor ya da bıyık altı bir tebessüm yolculuğuna. Her şiir aynı etkiyi yapmadığı da oluyor elbet.  Hatta vaktin var yeniden okurum notu yazılıyor bir köşenize. Sonra onca cümle arasından kendinize bir tanesini seçiyorsunuz. Çok arabesk bulmasınız duvar yazısı yapacak kadar gölgesinde sarmalıyor sizi.

“Bir kaç yokuş tırmandım, bir iki dönemeç. Döndüm ve yürüdüm burnumun doğrusuna. Yürüdüm yürüdüm bir kapı açıldı girdim. Yitirdim Kendimi kendi içimde…

Nazım Hikmet.

Bir Dinozorun Anıları – Mine Urgan

Bir insan ne ister sorusunun geniş anlatımıdır bu kitap.  Başkalarının hayatlarındaki ince sırları öğrenme isteğinden çok daha fazlasını sunar okuyucularına.  Arada ona özenip gıpta da edersiniz.  Hayat programlanmalı, kontrol altında tutulmalı inancına ters de düşer kitapta anlatılanlar. Anlık mutluluklar hiç mi olmamalı? Yok mudur? İtirazına, evet; anlık mutlulukları da değerlendirebilmeli insan mesajı verir.

Aslında çok yakın tarihlerde okumadım. Ölümünün hemen ardından okudum. 2001 yılının başlarında.  İçinde adı geçen isimlerin büyüklüğü de kitaba karşı daha kibar daha anlayışlı olmanızı sağlıyor. Atatürk oluyor içinde,  Sait Faik Abasıyanık,  Yahya Kemal, Ahmet Haşim ve başarılı birçok edebiyatçı.

Kitapla ilgili internet üzerinden çeşitli bilgilendirme yazıları bulursunuz ama bu kitapta en çok etkilendiğiniz şey Cumhuriyet tarihine eşlik etmiş başarılı, aydın bir kadınla buluşuyor olmanız olması. Hele hele anılarının geçtiği isimler bırakın o dönemleri, günümüzde bile son derece saygı duyulan aydın modern isimler.  … DevamInI Okuyunuz