Mutluluk – Zülfi Livaneli

Dediler ki kitabı filme konu oluyor ve Özgü Namal başrol oyuncalarından biri. Özgü’nün kendince puslu bir sesi vardır ;severim O sesin herhangi bir karaktere bürünmüş halini. Dikkatimi çekti ve okudum.

Bence sinemeya aktarmaya değer değerlikte bir kitap değildi. Yıllar önce ki yeşil çam örneklerinden bir hikayeyi anımsattı bana. Konusu itibariyle birebir aynı filmleri geçtim; dizilerde bile görüyorduk. Bedenini kendi için kullanan tecavüzcüye bir sorumluluk yüklemeyen zihniyetin, güzeller güzeli Meryem için biçtiği ölüm değeri ile başlayan hikayedir Mutluluk. Kaldı ki kim yapmıştır? Hakkı var mıdır? diye sorulmaz. Merakta edilmez nede olsa karar bilir kişiler tarafından onaylanmıştır. Tipik töre mağdurudur bundan sonra Meryem. Şansı yaver giderse popüler bir gazetenin birinci sayfasında, günün birinde ilk defa tanıştığı fotoğraf makinesine gözlerini ayırarak bakan fotoğrafı yayınlanacak ve haksız hakkını arayacak birkaç kişinin ses getirmesiyle unutulup gidecekti. Yada okuyanlara çık çık çektiren sıradan bir haber olarak kalsın diye amca oğlu ile İstanbula, ölümüne giden Meryem’in hikayesidir. Sosyal mesaj bakımından önem taşısa da sonlandırılması bakımından uygunsuzlukların hikayesidir ayrıca. İnsan onuruna sahip çıkın, hakkınız olmayanı zorla almayın mesajına aşk farklı bir şeydir notu iliştirilmiş sanki. Amca çocukları kardeştir birbirlerine aşık olamazlar notu iliştirilmemiş olmaması da şaşırtıcıydı. Daha doğrusu Amca oğlunun Meryem’e aşık olması. İşte böyle bir kitap Mutluluk.