Mutlu Bayramlar

Kapı zilimi çalıp, şeker halleriyle birbirlerini iterek tuttuğunuz şekerleri itiş kakış alma yarışına girecek çocuk bulabileceğimi sanmıyorum. Gelenek ilk çıkartıldığı zamanlarda maddi imkansızlıklara mı dayanırdı bilemiyorum. Çikolata daha değerli olabilirdi belki de. Hiçbir sorumun cevabı şu an için yok ve ben de neden sorusunu yazdığım kadar sorgulamıyorum aslında. Bayram benim yaşadığımdan az değerli değil şimdide. Sadece yaşanılmayı istediklerimiz değişmişken, değiştirmişken aynıyı aramak garip duruyor. Kendi oğlumdan biliyorum; birkaç gündür önümüzde ki günlerde neler yapacağımızı anlattığımda o da kendine uygun heyecan yaşıyor. Demek ki çocuk kalbi her zaman aynı, zamanın ikramları farklı. Farklılaştık şikayetleri, yemek telaşı, evet mi hayır mı çekişmelerinde “hayır”lısı konuşmalarıyla bayram geldi. Sevdiklerinizle dilediğiniz gibi bayram geçirmenizi diliyorum. Mutlu Bayramlar…