Thursday, November 23rd, 2017

Keyifliyim Keyiflisin Keyifliyiz

Keyifliyim. Henüz mevsimsel düşüşlere başlamadığımız için de güneşin son demlerini arkadaş ortamlarının şahane masalarında karşılıklı sömürüyoruz,  sömürebildiğimiz kadar. Terden yapış yapış olmadan uzun sohbetler ediyoruz.  Çocuklarımızı anlatıyoruz, gündemi konuşuyoruz, iş yüzünden yıpranmalarımızı paylaşıyoruz ve genellikle bir sonraki güne nasıl bir organizasyon yapalım kararını sonuca bağlayıp birbirlerimize veda ediyoruz.  Bu bana iyi geldiği kadar eşime, oğluma da iyi geliyor biliyorum. Haliyle oturup yazmak yerine konuştuğumdan anlatacaklarımı öteliyorum, sonra da unutuyorum ya da yazılı bir kenarda bekletiyorum. Kim bilir yazılmış da bitmiş sizinle paylaşılmayan kaç paragrafım vardır? Uzun zamandır betimleme yazılarımı sizlerle paylaşmıyordum ama yeniden paylaşacağım gibi…

Günler bana beni mutlu eder haliyle devam ediyor şimdilik ama üç gün sonra sinirlendirebilir. Hatta bir an da her şey manasız, sonra yeniden anlam kazanır ve yine en son offf gibi mızmızlanmalarla bitebilir. Tipik insan yetinememesizliği işte… İzliyorum da şu sıra herkes olmadığı kadar neşeli, aşık, bakımlı, mutlu… Bir şeyin çekimindeyiz sanırım, her şeyi olduğu gibi kabul etmenin…

Mutlu salılar…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir