Tuesday, November 21st, 2017

Kendi Kendine

Aralık 7, 2009 by  
Filed under Kişisel Bir Şey

Trafik akarken yüzümde sebebini bilmediğim kocaman bir gülümseme duvarda asılı aptal bir ilan. Yetinebilmeyi becerip beceremediğimi düşündüm.

Her sabah evden işe yolculuğumun tanıdık adı çalıştığım şirketin servis aracı. Yaklaşık 15 dakikalık yol arkadaşlığında ki yüzlerin hepsi tanıdık. Neredeyse koltuklarımıza oturuş yerimiz bile biletli yolcular gibi belirli. Arada başka numaralı koltuklara oturan kişileri saymazsak tabi.

Evden işe sürecek yolculuğumda bir ucunu telefonuma taktığım kulaklığıma volüme vererek kulağıma denk gelecek kısmı yerlerine yerleştirirken sabahın şu dakikalarında beni ya neşelendirecek yâda hüzünlendirecek şarkıyı seçtim. Bu sabah kulağıma gelen ilk şarkının seslendireni MFÖ ve Yalnızlar Garı şarkıları.

Yazı turadan daha garip bir şey benim kendime yaptığım. Frekansı değiştirme fırsatım kendimde ama yaklaşık 3 yıldır hafta içi her gün devam eden bu yolculuğun bende ki oyunu. Her sabah her bir frekansın adını çok iyi bildiğim ses dalgalarını sadece ilk şarkı için değiştirmeden dinliyorum.  Bir şarkılık hüznüm ya da sevimcim olur.  Bazen karıma ilk evet dediğim anı bazen bir korku filmini bazen havadaki bulutu düşünürüm. Ağladığım zamanlarımda olur kimsenin göremediği. Saklarım yüzümün sol tarafında kalan bana yakıştığı hep nitelenen gamzemin eşiğinde. Öyle zamanlarım olur ki bir dans sahnesinde kendimi çılgınca dans ederken bulurum. Her hareketi yapmak kolay olur. Genellikle dans ederken partnerlerim başkaları olur. Karım bir masada oturur ve övünen gözlerle beni destekler görürüm. Kendi kendiyle konuşmanın dışındadır yaptığım.

Yalnızlığımdan kurtuluşun değişik avuntusudur. Kendi kendini köreltip yıpratmanın dışında bir çeşit hareketlilik. Her kesin hayalleri yok mudur nasıl olsa? Benimkisi kimine göre değişik kimine göre basit olabilir ama bu bazen bir akrabaya kırgınlığını bazen eşe kavuşma dakikalarının özlemini bazen çağın modası stres denen en yakın arkadaşımızı geride bırakmanın farklı şekillendirilmişidir. Hayat güzel. Sizde deneyin tüm gücünüzle.  Birazdan yeni günü şekillendirmeye başlayacağım. Bir sabah kahvesi içip hemen eşimi arayacağım. Sonra bilgisayarın ekranında beni nitelendiren mesleğimin kurallarını oynayacağım. Akşam olunca her salı değiştirilen duvar ilanı yerini bir sonrakine bırakana kadar benim eve gitmeden önceki ilk durağım olacak.  “Ne aptal bir ilan” diye diye  ona alışacağım. Ama hepsinden önce servisimden inip yüz metrelik yolumu yürüyeceğim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir