Karşılaşma

 …………..

Beklediğim anlar yok. Öyle sonradan, sıradan beni hüzünlendiren ne varsa kaldırıp kenara koydum. Anlatacak çok şey her zaman var tabiki. Sorunluluklarım  sıradan sözcüklerim hepsi yanımda. Bir uyanış demek olabilir geçmişten bir tanıdık sizi kendinize  getirirken. Sahip olabildiklerime baktım. Sağlıklıyım.  Sıradan basit olmamışım.

Karanlığa kalmamış olmak güzel. Derinlerde sıkışıp kalmamış olmakta. Özel ve güzel ne varsa paylaşılmış anlatılmış. Bazen bir çocuk masalı bazen çocuk hayali olup kalmış ama yinede mutlu yanı  ağır basan. Dedim ya bir tanıdık sizi kendinizi getirirken çocukluğunuzu yeniden hediye veriyor.

O büyük deprem felaketinden sonra ilk karşılaşmamız. Yüzü hala çok tanıdık ama çok yaşlı. Karnı çok belirgin derece gebeliğini gösteriyordu. Şaşırdım önceleri. Nasıl bu kadar çabuk yaşlandığına hayret ederek. Gülümsedi. İşte o zaman o dişlerin çöküşünü görmek tiksintiden çok acı verdi. Onun için hüzünlendim. Mutluyum desede değildi belli ki. Karnındaki kız ama evde onu bekleyen oğlundan bahsedince de daha bir şaşırdım. Çünkü çok iyi görünmüyordu. Dedim ki acaba hangisini çok sevecek. Çünkü hepsini çok sevemeyeceği hissediliyordu. Ben herkeze yetebilecek güçlü bir kadınım anneyim profili yokdu. Daha çok keşke tek çocukla kalabilseydim, keşke hiç çocuk yapmasaydım, keşke hiç evlenmeseydim, keşke hep çocuk kalabilseydim hüznü vardı. Onun görmediklerini görüyordum sanki. Sıradan bir karşılaşma bir kaç saniyelik görevden yapılan sıradanlaşma. Ayrılmak istedim telefon numaramı ister diye korkarak. Korktuklarım olmadı. Spor  yapmak için haftanın belli günleri gittiğim salonu gitmek için hızlandırdım kendimi. Önünden geçdiğim bir vitrinden kendime yansıyana baktım. Sahip olabildiklerime sevindim. İyiki basit kalmamıştım.

……………….