Saturday, December 16th, 2017

İKİLİ

Ağustos 26, 2009 by  
Filed under Kişisel Bir Şey

Elleri titremez nedense. Katlar kağıdı ve güzelce yerleştirir renkli olmasının bir önemi varmış gibi toz mavisi seçtiği zarfın içine. Üstüne; içindekilerin hikayesini sindirecek isme armağan edilecek, çarpraz bağların olmadığı düzlüğe adını yazar, sanki yaşam alanlarında bir başkasının gölgesi varmış gibi. Bembeyaz çarşaflarla kaplı yatağa bırakır. Beyaz ve mavinin sıcacık uyumuna bakar genç adam ve bu kadar sıcak bir uyumla armağan edilen yeni başlangıçı düşünür. Utanır birazda…

Çekip gider…

“Üzgünüm!

Keşke çok daha anlamlı çok daha sevecen bir cümle ile başlayabilseydim anlatabileceklerime. Dürüstlük hatırına katlanmaya çalıştığım ikili gidiş gelişlerim bitirmek üzereydi beni ve sen bana gitme demezsin belki diye korktuğumdan kalemi elime aldım. Cesaretimin olmayışını ayıplama ne olur. Belki inanmayacaksın ama benliğimde pis bir karın ağrısıyla yaşıyorum devamlı. Hep kaçışlarım vardı ve hep kaçmalarımı ima eden haraketlerim. Sarıp sarmalanıp eski püskü eşya gibi kenara bile atılmayı beklediğim zamanlarım oldu. Ümit ettim hep kendi yanlışlığımı senin düzeltmeni, ama olmadı. Yoruldum hak edilmeyen davranışlar altında kalan seni kırmaktan. Başka olabilirim sanıyordum; sadece seninle uyuyabilirim. Olmadı… Üç kişilik uyku nöbetleri korkutuyor beni. Her gece onu elimden kaçırdığım için senin yanında ağlayan kalbim, ufacık kıpırtınla sana sıcacık bakan gözlerimin arasında kalıyorum. Sevmiyorum ve seviyorumun melez uyumu gibi bir şey bu. Dört yıllık gelgitlerimde kime söylediğimi bilmediğim seni seviyorumla daha fazla ruhumun silinip gitmesini istemiyorum. Gidenin yası silinmiştir belki bilmiyorum ama seninle de tam olarak yetinemiyorum ki. Bir terkedilişin ağır hüznünü yaşarmısın bilmiyorum ama bende terk edişimin şekline hüzünlüyüm. Keşke ben biraz daha adam gibi adam olup sevdanın bende ki bilinmez tuhaflığına çare bulsaydım. Sahiplenen ruhuna bir sarılışla bağlı kalsaydım. İhanetim ilk günden beri benimle. Bedenen olanların aksine en kötüsüyle, beynimle. Vakit gitme zamanı göstermekte. Bundan sonrası sadece kendime armağandır. Kimsenin kayıp gölgesinde yapboz parçası aramıyorum. Değişmeye kararlıyım ve bu değişimi kendime armağan ediyorum. İnanması zor olsa da seni de bir şekilde seviyordum. “

“İKİLİ” için 4 cevap

  1. dağınık o"da dedi ki:

    oysa nekadarda önemliydi seni seviyorum demek
    birinin acısını yaşarken başka birine acı çektirmek
    üstelik bu bilerek yapılıyor
    arada kalan kişide farkındamıdır ki bu yapılanın
    ortak bir hayat ve yokediş

  2. neslihan dedi ki:

    Bu yazının tam 3 kere okudum. ilk okuduğum bahçeye çıkıp bir sigara içtim. sonra tekrar okudum ve sonra tekrar. bunun üstüne söylenecek söz bulumadım.
    Ama şu aralar bende gidip gelmelere ikili bir durum sözkonusu. belkide o yüzden diyecek bir söz bulamadım.

  3. kayipsehirler dedi ki:

    bazen söyşe düşünüyorum,içimde aşkın bir varlığı var,içimdeki varlığı gerçek hayata yansıtma gayretimde ise hep ikilemlerim,içime uymayan aşkla kalıyorum sürekli,aslında içimdekimi asıl olan,yada yaşamak istediğimmi,sanırım ben bu yüz yılda aşkı bulamam,aşk benim için hep satırlarda kalır…ruhumu iki beden küçük tulumu giydirmek gibi yaşadıklarım,nefes alamadığımı hissediyorum bazen…paylaşım cok güzel,kendimeait br cok duyguyla karşılaştım..güzeldi..sevgiler…

  4. herseyimdin dedi ki:

    parmakizlerimi bırakmadan gidiyorum çoğu kez..
    okuyorum,okudukça içimde saklı kalmışlar çıkıyor,kimi zaman çosuyor kimi zamansa hep susuyor..
    seni okumak güzel teşekkür ederim.

    tüykalemin mürekkebi hiç bitmesin..
    sevgilerimle

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir