Wednesday, November 22nd, 2017

Huzur – Ahmet Hamdi Tanpınar

huzurYeni bitirmedim. Uzun zaman oldu ama birkaç kelime yazacak vaktim olmadığımdan öteleyip durdum. Sıcağı sıcağına yazabilseydim çok iyi olurdu çünkü hissedilen duyguyu aktarmak hemen sonrası için daha kolay.  Yine de okunup kitaplığımda ki yerini aldığı zamandan bu yana beni farklı bir lezzetle saramadığına söyleyebilirim. Tabi ki eserin sahibine saygım, yazarak bize bıraktıklarından ötürü hayranlığım olsa da günümüz dilinden ya da örneklerinden sonra geçmişten günümüze gelen kitaplarla bazen uyuşmakta daha da zorlanabiliyorum.  Ya da oradan buradan hayattan siyasetten, kişisel gelişimden, korkuyu anlatan satırlardan, psikolojik vakalardan ve belki de okunup bir şekilde adları aklıma yazılmış bir çok aşıktan sonra beğenmekte kişisel olarak daha da zorlanıyorum.  Yine de okudum.

Huzur en kısa ve yalın haliyle bir aşk hikayesidir. Hatta kitabın ilk satırlarından bir başka Aşkı Memnu’mu okuyorum düşüncesine kapılmıştım. İhsan ve Macide’nin insanlık adına Müntaz’a yaptıkları karşılığında acaba kalmıştım ama okudukça durum bildiğiniz tanığımız içinde acabalarla örülü bir aşka dönüştü. Müntaz ile Nuran’ın evlilik kararına rağmen Suat’ın kötü sürprizi sonucu evlilikle sonuçlanmayan ilişkilerini anlatıyor. Aşkta mutluluk olmaz gibi bir sonuç çıkartıyorsunuz kitaptan.

Sonuç olarak geçmişten günümüze kadar gelen ve bir çok kişinin kitaplığında yer edinmiş Huzur artık benim de kitaplığımda.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir