Tuesday, November 21st, 2017

Gezdim Gördüm Döndüm

Eylül 24, 2012 by  
Filed under O ve Z nin Hikayesi, Son Eklenenler

Gittim, gezdim, gördüm, döndüm…

Geçtiğimiz hafta pastacılık ve ekmekçilik fuarı için Münih’ deydim. Mesleki anlamda besleyici oldu ve arada kısa bir tatil de çıkarmış oldum. Şehri beğendim ama yine de benim topraklarımın sıcaklığını aradım. Bu biraz bülbülü altın kafese koymuşlar hikâyesi gibi oldu ya neyse…

Fuar hakkında kısacık bilgi geçmek gerekirse en son gördüğümden bu yana çok radikal tasarımlar görmedim fakat mesleğin için de olanlar bilir fırın arabalarının ve yıkanabildiği sanayi tipi bulaşık makinelerine bayıldım.  Pastacılık değil ama ekmekte çok çok daha başarılılar. Dondurma tezgâhlarını ve dondurma soslarının dondurmaya verdiği tadı beğendim. Bir takım notlar almama izin verdiler. Çeşitli Türk firmalarının olması sevindirici sayelerinde çay ihtiyacımızı rahatlıkla giderebildik.  Fırınlar, hamur eleme makineleri, kurabiye makineleri, kes tartlar,  dondurma dolapları, raylı sistemler vs vs derken içimizi heyecanla dolduran tecrübelerle ve sahip olmak konusunda çeşitli seçeneklerimize fuar günlerini doldurduk.

Sonra gezdik tabi…

Her memleketin, her milletin örfü âdeti kendine göre.  Düzenlerine, sokaklarına ve her şeyden önce yemyeşil alanlarına bayıldım. Adamlar ormanın içine bir hayat kurmuş bunun için de ağaçlarına saygı duymuşlar. Marketlerine hayvanlarını bırakabilmek için araba park yeri gibi mekânlar oluşturmuşlar. Çok sakin olduklarını gözlemledim. Sıfır stres, sıfır sinir gibiler ama kısıtlı zaman gözlemlerim bunlar belki daha farklı izlenimler de çıkar…  Trafik çilesi kesinlikle yok ve bisiklet kullanımı çok yaygın. Kendilerine göre yemekleri olup olmadığı hakkında yeterli bilgi edinemedim. Bence mutfakları yok iyi ki Türkler gitmiş de karınları doymuş gibiler. Hatta aramızda Almanları İtalyanlar ile Türkler doyuruyorlar esprisi oldu.  Suları bizim sodalarımız gibi hafif asitli o yüzden su sıkıntım oldu bir Türk marketten Erikli su buldum onu da bizim paramızla 4 liraya aldım. Türkiye’de ne varsa taşımışız.  Paramızın değeri maalesef ki sabun gibi daha çok oralarda kazanıp buralarda yemek daha iyi olur. Öyle hediyelik eşya kültürüne denk gelmedim kaldı ki bizimle İlgilenen baba dostları olmasına rağmen hediye seçimlerinde çok zorlandık. Seçeneklerin bazen azlığı, bazen de fiyat pahalılığı yüzünden erteleyebildik. Yine de boş dönmedim tabi …

Varmış elbet her şeyin bir zamanı ve bende güzel tecrübelerle döndüm evime.  Hedeflerde başka başka ülkeler var ama ne zaman gerçekleşir bilemiyorum. Yalnız bu sefer ailem olmadan gitmek istemiyorum. Aynı gökyüzünü aynı mekânlarda yaşamak istiyorum.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir