Her daim sevgiyle, sağlıkla, hedefleri tamamlama yolculuğunda kol kala, samimi, içten, sıcacık bir ömrün başladığı yılların olması dileğimle. Doğum Günün Kutlu Olsun. İyi ki doğmuşsun…

İçine kapanık, güvensiz dünyalarında birbirlerine denk gelen iki kişidir onlar. Bir resim sergisinde günlerce izlenecek, izlenmeye değer bulunacak kadar bağlanılacak kadındır Maria Puder ve onu kayıtsız şartsız itirazsız kabul edendir Raif. Derinlerde coşkulu, yüzeyde mesafeli ama çok bağlanılmış aşklarını Raif’in ağzından okursunuz. Sonunu tahmin etmek zor olmasa hiç sıkılmadan okuyacağınız türdendir. İlk başlarda çok merak uyandıran bu kişiliğin ilerleyen sayfalarda çözülmesi de şaşırtır sizi. Bu kitap sanki Masumiyet Müzesi’nin başka bir dili başka bir anlatımı hissi uyandırdı bende. Zira her ikisinde derin ve ölmez aşkı buluyorsunuz. Akıcı dili ve olaylara başlama açısından çok başarılı. Mutlaka okumanızı dilerim.

Adından anlaşılacağı gibi üç kişinin ilişkilerini anlatır bu kitap. Halil, Yakup ve Leyla’nın hikâyesini.  Zamanları ve şartları farklıdır, sevdikleri başka sevenleri başkadır. Konusuyla dikkatimi çekmese de dilinin akıcılığını yok saymam mümkün değil. Karakterlerini de güzel tasvirlemiş. Okunmaz değil.  Ama Türk edebiyatında farklı bir tarz çizmiş de değil. Yine de yazma adına yaptığı çalışmalarından dolayı takdiri hak ediyor. Başka bir kitabıyla daha çok anlaşabileceğimi ümit ediyorum. Keyifle okumanız dileğimle.

Duyguları düşünün. Uzun uzun anlatılsın ve bir de İstanbul olsun. Her şeyin sebebi. Bazen içine dâhil edilmiş bazen ölesiye nefret edilmiş. Bir adam olsun. Adını çok sonraları öğrenin. Adı Cenk olsun.

Aşkı olsun ya da aşkları. Bir kadın olsun ya da birkaç kadın olsun. Selin olsun bazen Deniz ve Demet olsun. Kafa karışıklığı olsun, yerine koyamamak ve sebebinin ne olduğu tam belli olmayan bir süreç olsun. Acı ve acıya bağlı duygular konuşsun.

Şair ve felsefe öğrencisi Cenk ile sonsuz sevgisini türlü sıkıntısına rağmen sunan Selin arasında gelişen olaylarla devam ediyor kitap. İçinde hayali aşkı ve izlerini buluyorsunuz. Evliliği, ihaneti, üzüntüyü, başka birilerini ve gidememeyi sonra şizofreniyi ve anlatılmış duyguları, oyunları, gelgitleri anlam veremediklerinizi, ürkmeyi… Hikâyede kapının aralanma kısmı sonunda Cenk’in ağzından anlatılmış. . Hasta bir adam ya da hastalıklı bir yaşam ama onun kimliğini belirleyecek gerçek duygular hem var hem yok. Genel olarak çok deşemeyeceğim kadar keyifle okudum bilesiniz. Nasıl desem başka bir büyü var bu kitapta. Okunası deşilesi bir yan var. Ne bir deli ne de çok âşık bir çığlık var. Yerine koyabilme ya da korkup kaçma isteği var. Mutlak okuyun…

Maddi olarak sahip olamadıklarımız kabul gördüklerimizden olsa da manen sahip olamadıklarımız kabul göremeyecek kadar etkilidir yaşantımızda. Sahip olamadık diye işimizi kaybedebilir, kötü alışkanlıklar edinebilir ve sevdiklerimizi terk edebiliriz. Ama hiç kimse o duyguyu ne kadar istediğimizi anlayamaz. İşte o duygunun en çok hissedildiği alanlardan biri çocuksuzluk. Eğer ona sahip olamıyorsanız dünyada ki tüm insanlar sizin hakkınızı elinizden alıyor hissine kapılırsınız. Dünyada ki tüm kadınlar o çocuğu sizden daha az hak ediyordur ve sanki çevredeki herkes sözleşmiş gibi hamile kalırlar. Doğum fobileri, eşe nazlanma hikâyeleri, ilginin merkezi durumları son derece saçma gelir. İki elin bele dayalı bacaklar hafif açık ve paytak yürüme hali sizin en iğrendiğiniz görüntülerden biri olur. Her kıpırdadığında ayy ayy sesi ise hiç inandırıcı gelmez. Çünkü başka bir hayalin içindesinizdir. Tek düşünülen O’na sahip olmak nasıldır düşüncesidir.

Yavaş yavaş çevre öğrenmeye başladıysa o daha fenadır. Çünkü siz zaten tüm testleriniz yapıldıktan sonra tüm gerçeklerle ve olasılıklarla aydınlatılmışsınızdır ve ihtimaller sıralıdır. Sonra bu sürece inanmaya başlamaya ve olmaması halinde sevdiğiniz insanla yaşamaya devam etmek için B planı yaparsınız. İlk günler suskunluk içinde geçer. Hele de buna sebep olan taraf ezilir de ezilir suçlarda suçlar kendini. Onca eğitime ve dünya görüşüne rağmen isteksiz bir ağızla terk edilmeye hazır olduğunu söyler. İnancı yoktur zaten bu söze sadece sıcacık sarmalanmayı bekler ve belki de her gece sevişmeyi ister. Çünkü çocuk sahibi olmamakla cinsellik ilk zamanlar birbirlerinin yerine en çok konandır. Sindirilir ve araştırmalar yapılır. Hafif bir suskunluk sebepsiz bir mesafe inşa edilmiştir. Bir tarafın büyük sabırla diğerini motive çalışmaları yapılır ve birbirlerine daha çok inanmak için bir sebepleri hep akıllarının bir köşesindedir. Arada aksi gibi bütün manasız tartışmalar da aklınızda sizi doldurur. Hem problemli hem de en çok kızdıransanız biraz daha içinizi acıtırsınız. Doktorların karşısında kadın ya da erkek olsun herkesle paylaşamam dediğiniz ne varsa paylaşırsınız. Aile sırrınız siz eşiniz ve denemek mümkünse tüp bebek departmanında ki en az 30 kişilik bir ekip içindedir. Arada perde kalmamıştır. Sizden birilerini bulursunuz tüm bu tedaviler sırasında. Garip ama yalnız olmadığınızı bilmek cesaret vericidir. Süreçler geçer de geçer eşler birbirlerini yeniden tanırda tanır ve her yıkımdan el ele çıkmayı, gülümsemeyi sevişmeyi becermiş olarak bu savaştan galip gelirsiniz. Ama çocuk çoğunlukla yoktur hayatınızda. Olmuyordur çünkü olamıyordur. Bazıları ise çetin mücadeleyle alırlar bebeklerini kucaklarına ve hiç unutmazlar arkadaşlarını. Hiç sevmezler karınlarını, hiç doğum fobisi yaşamazlar, hiç ay demezler, hiç eşe küsmezler ve paytak yürümezler. 9 aylık süreci aynı dili konuşabilenlerle geçirir ve çocuklarını paylaşarak büyütürler.

Birkaç değerli arkadaşım var. Patsy, Nesrin, Sena, Ayşegül ve Meral adına; Bu dün tesadüfen duyduğum ve beni bile acıtan bir konuşmaydı. Kanser gibi çocuksuzluk oranı da gitgide artmaya başladı. Öyle şeyler duydum ki. Bunun bir suç olduğundan tutun da hak etmişlik, kötü insan olmaya bile bağlanan olaylar zincirini biliyorum. Ama çocuksuzluk tıpta infertilite birçok sebebe dayalı olsa bile sebepsiz de olabiliyor. Evet, doğru herkes çocuk sahibi olamayabilir ama çocuk sahibi olanlar bunu ayrıca hak etmiş değildir. Çünkü her gün doğurup sokağa atanlarda mı hak etmiştir diye sormak istiyor insan. Ayrıca ne daha fazla insan ne de daha fazla iyilik yapıldığından hak edilmiştir o bebek. Çocuksuzsanız Allah tarafından cezalandırılansınızdır. Kötüsünüzdür. Hak etmişsinizdir. Garip ama ben mesafe bırakanları gördüm. Hoş töre denilen şey yüzünden insanın ağzını bir karış açık bırakan rezillikler zincirinde bu yaşanılası. Dili, dini, ırkı, milleti, düşüncesi ne olursa olsun çocuksuzluk duygusu bir çatı altında toplanacak ender duygulardandır. Anlamıyoruz bazen evet, hiç olmazsa saygı duyalım. Dokuzuncu kez olumsuz sonuç alınan mikroenjeksiyon tedavisinden sonra bunu onun hak etmediği sonucuna varan tüm duyarsız insanlara ithafendir. İyi ki varsınız düşüncesizler. Zira sizler olmasaydınız aile kurumunun bölünmez bütünlüğünü, sonsuz bağlılığı hiç bilmeyecektik. Tüm bunlar dışında şimdiden yeniden denemeye karar veren Nesrin’e bu sefer başarman dileğimle…

Haberimiz olmuyor derken aklımda kalbimde bir yerlerde yazılı olan birçok arkadaşım peş peşe rüyalarında gördüklerini söyleyip arıyorlar. İlk sorulan nasılsın? Valla benim bildiğim iyi olduğum : ) Biraz yorgunum o zaten hepimizin sorunu. Onun dışında biraz sizleri ihmal ettiğim doğru lakin sizde aramadınız ki : ) Zaman dündü iki gün önceydi sanki ondan fark etmemişim buradayım derdim oysaki. Bunlar küçük sitemleri için özür olsun da gelelim asıl konuya. Rüyalarında gördüklerini söyleyen arkadaşlar evimin önüne siyah bir cip almış bırakmış olduğumu söylüyorlar. Sözleşmişler gibi herkesten aynı şeyi duyuyorum. Bunun neye delalet olduğunu bilmiyorum ama ben cipleri sevmem. Cip denilince yaşama kültürünüze dâhil olması gerekirmiş gibi gelir bana. Evden işe gitmek için ne yapayım ben cipi. Sevgili arkadaşlarım son zamanlarda şundan istiyorum. Mümkünse ve size zahmet olmayacaksa benim için bunu görebilir misiniz? Zira biz ailecek bunu uygun bulduk kendimize : ) Fakat bu uygunluk evde ki hesaba şimdilik uymadığından birkaç yıl beklemek lazım oldu. Hani diyorum siz bizim için bir el atsanız da kırk kere söylenince olur misali rüyalarınızla bu projeyi öne çeksek …

Chuck özlü sözleri ve başkaldırışıyla eleştirdiği sosyal düzeni çok iyi ifade edenlerden. Okurken mesaj kaygısı bulmuyorsunuz, daha çok karşımda hararetli hararetli konuşan, sinirlendiğini hemen belli eden, istediğini istediği gibi söyleyen ve söylemlerinden dikkat çeken, çekinilen, kolay arkadaşlık edilmeyen tiplerden hissini alıyorsunuz. En azından ben öyle düşünüyorum. Farklı oluşundan sinema da kitapları çok çabuk yer buluyor beklide. Tıkanma’da sinemaya aktarılmış ama ben henüz izlemedim.

Victor Mancinit, Chuck kaleminden doğmuş, seks bağımlısı,  boğulma numarasıyla Alzheimer hastası annesine bakan ve yeni kahramanlar bularak kendinden daha çok başkalarını kahraman ilan eden adamız. Uçak tuvaletlerinde diş fırçalamak, lens değiştirmek dışında kaç santimlik alan ihtiyacı olduğunuzu Victor’la duyuran Chuck anlatışında ki başarı ile iğrenç cümlelerinden bile tiksinmeden bir çırpıda okunup giden bir kitap olarak “Tıkanma”yı sunuyor. Dövüş Kulübü, Gösteri Peygamberi ve Görünmez Canavarlar kitaplarına kıyasla biraz zayıf kalsa bile tarzını sevenler için yüksek puan hak eder bu kitap. Kendi adıma bu adamı seviyorum ve bir solukta okuduğum başarılı bir kitap olmuş diyorum.

Bir zamanlar gençti tabi. Ne kadar kızarsa kızsın doğru düşünemediğini şimdi daha iyi biliyordu, bir zamanlar kabul etmediği yanlış adımlar şimdi içinde kıymık oluştura oluştura kabul görüyordu. İşin garibi zaman ve mekânlar farklı olsa bile farklı kişiliklerin doğuşuna sebep olanların yetiştirdikleri de aynı süreçten geçiyordu. Bazen çok özel bir sebep bulunamıyordu. Bazen anatomi denilen şey sormadan karışıyordu, sinir bozucu misafir olarak dâhil oluyordu. Düşünmek için ya da geçmişe iç geçirmek için doğru bir zaman değildi ama yarın ile bugün arasında kabul görecek zor bir kararın duyulduğu akşama içgüdüsel hazırlık yapılıyordu. Sol elini kitaptan kurtarıp ona kaldığı yeri hatırlatacak ayracı yerine yerleştirip genişçe yatak odasındaki aynalı çekmecenin altında çeşitli zamanlarda yazdığı defterlerine yöneldi. İçlerinden bir kısmı son zamanlarda yapılan tatil fotoğrafları ile de doluydu. Defterleri çekmeceden kurtarmaya çalışırken içlerinde biricik sevdalısıyla karısından habersiz çekildiği fotoğraflardan biri düştü. Bu resim internet tıklarıyla bakıp seçtikleri şirin tatil köyünde çekilmişti. Genelde sarı ya da sarının tonlarından hardal sarısı döşenirdi bu tarzdaki yerler. Belki de bütçe yansıması böyle oluyordu. Hâlbuki beyazı çok severdi. Bembeyaz döşenmiş oda hayaliyle resimlere bakar, sarının tonlarıyla olanlara dört gece beş günlük rezervasyon yaptırır ve koca yılı bu birkaç günde boşaltırdı. Yolculuklarda iyi planlanmalıydı ve plan hataları hayal kırıklığı olmamalıydı. Geride bir gün tesadüfen önünüze döküldüğünde kendi izlerinize, o günün izlerine ya da değişime tebessümle eşlik edebilen olmalıydı. Ağlamak serbest olmalıydı çünkü yaş olgunlaştıkça kirpikler daha kolay ıslanıyordu. Yaşlılıkta ağır geliyordu. Zaman çabuk geçiyor isteklerimize uymayarak çoğu zaman çekilmez oluyordu. Evladınız büyüyordu ve elalemin adamını eş diye seçiyordu. Siz bir yandan mutlu olurken bir yandan kabul edemiyordunuz. Sizin minicik sevgiliniz yarına hazırlanıyordu. Sevgiliniz hazır oluyordu ayrılığa da siz ondan habersiz cesaret edemiyordunuz onsuzluğa. Sonra bir gün bir köşeye kaçıyor ve neşe içinde yapılan hazırlığa kendinize odanıza kapatarak, kaçarak hazırlanıyordunuz.

Evetlere saatler kalmıştı. Kızı için birkaç satır karaladı ve hiç vermeyecekleri arasına aldı. Ancak gerçekten gittiğinde tesadüfen bulacaklardı. Artık gerçek insanların gerçek sorunlarına farklı zamanlarda sahte sorunları olan sahte insanların oynadığı rollere konu olabilecek yeni adres doğuyordu. Hayatın kendisi yeniden yazılıyordu. Bir baba kalbi evladına kıyamıyor onu kaybetmekten korkuyordu. Bu yüzden herkesten saklı gözyaşlarını içinde kalmasını öğretmeye çalışıyordu. Kızını çok seviyordu…

Melekler ve Şeytanlar Dan Brown’un okuduğum diğer iki kitabından çok daha hareketli ya da daha akıcı bulduğum kitabı oldu. Ortaya araştırarak, özenerek bir eser çıkarttığı kabul görür fakat tüm olayların akışı okuduğum iki kitabı ile aynı paralelde gitti ve mutlak sonucu zaten merak etmeniz mümkün değil. Dan Brown bu yüzden kısa aralıklarla üst üste okunmamalı. Zamanla yarışta soru ve cevapları arıyorsunuz, dost ve düşman kavramı yine birbirine karışmış oluyor ve kötüler kaçıyor iyiler bulmacaları çözümledikçe onları yakalayabiliyor. Bu yüzden araştırılıp yazılan çok daha başarılı olabilecek eser öylece kalıyor. Bir seferde Robert Langdon yetişemesin, bir seferde ondan çok daha zeki biri onu yönlendirsin, bir seferde dünyayı kurtarmasın bu adam. : )

Kitabın konusu en kısa özetiyle şöyle ki illuminati yani kardeşler cemiyeti ile Katolik kilisesi arasında geçen güç savaşı. Arada bu sefer fizikçi Dr Vetra’yla tanışıyorsunuz.

Melekler ve Şeytanlar birçoğunuzun bildiği gibi sinemaya da aktarıldı. Kitap çok yeni bitmesine rağmen filmi de izledim ve diyebileceğim tek şey var ki kitap okunmalı. Film kitaba göre çok yüzeysel ve hiç canlandırdığım gibi değil. Tom Hanks oyunculuğunu görmek için izlenir tabi.

Yazarın dünyayı yeniden keşfetme, bilinmeyi ortaya çıkartma çabası ve olayların belli bir zaman aralığında geçirmesi tanıdık. Kahramanlar güçlü, saygın kişiler ve kesinlikle konu olan olaylar hakkında kısmen bilgililer. Üstelik yazarın ısrarla Robert’in başına iş açmayı sevmesi de biraz ilginç. Bu maddeler sıralandığında Da Vinçi Şifresi’nde ki keyfi bulamadım. Kitapların peş peşe okunmasının daha iyi olacağını söylemelerine rağmen yazarın kitaplarını okuyanlara sorup, ortak paydada buluştukları konu, konularının bağımsız olduğunu desteklemeleri ve  bende destekliyorum. Ortak payda Robert Langdon ve iyi ki dünya da : )

“Sır Düzen’in içinde gizli” cümlesinin aydınlanması ancak son birkaç sayfada oluyor. Peter Soloman, Katherine Solomon ve Robert Langdon taraflarında hiç umulmadık düşman sizi şaşırtıyor. Düşmanı tanıyamıyorsunuz ve açık vermiyor da yazar. Ama mason kelimesinden de onu açıklama süresinden sıkıldığınız zamanlarınız oluyor.

Kitap içinde Türkiye’den de bahsediliyor ve hapishane müdürü ile rüşvet pazarlığından. Aslında okumayanlar için çok detay vermek istemiyorum ama zaten ne oluyorsa her şey bu pazarlık sonrası başlıyor. Saflar belirleniyor. Baba oğul kutsal savaşı başlıyor ve geçmişi bugün ile on saatlik zaman diliminde öğreniyorsunuz.  Ve iyi bir macera romanı yazdığından emin oluyorsunuz her şeyi bildiğini düşünenlerden olmuyorsunuz. Baştan sona kötü dediğim bir kitap değil. Doğru ya da yanlış araştırılmış ve emek harcanmış bir kitap. Melekler ve Şeytanlar’ıda okuyacağım. Kısmen büyük bir sürpriz beklemiyorum. Keyifle okuyun.