Kitap birbirinden farklı dört karakterin bir şekilde birbirleriyle yollarının kesişmesini anlatır. Nuh Tufan, İbrahim Kurban, Ferruh Ferman, Habip Hobo… Tüm bu kahramanların bana anlamlar yükleyebilmesi kelime cambazlığının sıcaklığından kaynaklandı. Cümle içinde ki betimlemeleri ve arasa sırada sayın okuyucu samimiyetini çok sevdim. Kitabın kurgusu kadar yazarın oralara buralara serpiştirdiği bilgilerden keyif alarak yararlandım. Bilgili, keyifli ve kelimeleriyle tanıştığınıza memnun olacağınız başarılı kitap. Kitap kitaplığımda. Keyifle okuyun.

 
Neyse sabah ritüellerinden sonra son işlem parfümlen çık aşamasındayım ki mevcut sinir krizi tetikleyicisi olayın gerçekleşme anı gelen çat sesiyle gerçekleşti. Ufacık, üç beş sürmeyle dibi gelen o ojenin bana yaptıklarına inanamazsınız.   Birincisi halının üzerine düşüp tuzla buz şeklinde halımın üzerinde manasız bir hayvanın ölüsü görünümü almasına “aman giden bir tek halı olsun” şeklinde değerlendirmemi engelleyen duvarların, kapıların, yerin ve tabi halı dışında kaldır at olan giysilerimizin şaşkınlığı içinde kala kaldım. O aptal şişenin dibi sanki benim görmediğim biri tarafından doldurulmuş, doldurulmuş, doldurulmuştu… Üstelik onca düşmelere dayanaklı olan bu küçük şişeye bu kadar nazlı olma hakkını kim vermişti de sabah sabah can sıkıntısı olarak gözlerimin  önünde manzara oluşturuyordu.   Pamuklara aseton döküp silmeye çalıştıkça daha beter hale geldi. Üstelik babamız “aman önemli değil” diyerek bi gayretle bana yardım ederken ben geç kaldık diye söylenmediği için durumda bir gariplik olduğunu fark ettim.  İlk sorum beyler bunu kim yaptı demek olsa da erkek dayanışmasından nasibimi aldım. Bu sorunun yanıtı günün ilerleyen saatlerinde babamız tarafından geldi. Pes edip evi öylece sanki cinayet işlenmiş gibi bırakıp kaçtık. Kış günü boya badanada farz oldu.

Bu olay dün sabah saatlerinde gerçekleştiğinden temizlemek maksatlı biraz erken kaçmıştım eve. Sonuç yerler ve kapılar tamam, duvar kesin boya, halı ve giysiler çöpte : )  Sonuç onunla her şey güzel )

Ne buldun bu kitapta merakı edinmiş olabilirsiniz ama başarısını tamamen kurgusundan almasının dışında gerçeklikle hadi canımlık arasında ince çizgide karakterlerinin başarıyla buluşması olabilir. Hangi birini sayayım bilemedim ama artık adını her duyduğumda bana farklı bir duygular verecek Hector Berlioz, Olcayto Fişek, Hamit, Hakan Şevket Tuncel bir çırpıda sayılacak isimler. Bu kitap kesinlikle zekice kurgusuyla gerçekle rüya, rüyayla gerçek arasında bir yere koyamadığınız halde sevilecek okunacak akıcı bir kitap. Ayrıca yerinde kullanan cümlelerle verilen şeyi almış oluyorsunuz.

Psiko absürd romantik komedi ifadesi bu kitap için kesinlikle doğrudur. Kaldı ki tüm samimiyetimle söylüyorum ki nicedir başladığım gün bitirdiğim kitap olmamıştı. Sıcaklığını hissettiğim halde okumayı ertelemiş olmayı tatlıya bağlayıp kitabı kitaplığıma kattım arkadaşlar. Gülümseyerek okuyun.  Zira sevilecek türdendir kendileri. : )

Bakabildiğiniz nokta, okurken aldığınız keyif ve şu an saymadığım birçok sebep geçerliliğini korur bu konuda.  Fakat Bu Ülke gibi başarılı bir kitaptan bahsetmeden kitaplığıma katmak istemedim kitabı. Okunup bitirmeye bitirilir ama okudukça başka bakış açısı kazanabileceğiz kadar da başarılıdır bence. Düşünce özgürlüğünü her şeyden çok önemser artık hayatta olmayan yazarımız…

Cümleleri öyle hemencecik okunup akmaz ama çok çok karıştırmaz da insanı. Düşünürsünüz, severseniz ya da sevmezsiniz ama belli bir aralıkla yeniden okunduğunda daha farklı detaylarını yakalayabileceğinizi düşündüğünüz kitaplardan olacaktır. Ben okumaktan memnunum.

Beyaz Kraliçe Elizabeth Woodville’in ağzından anlatılıyordu Kızıl Kraliçe’de Margeret Beaufort’dan. Her iki kitap birbirini tamamlar nitelikte. Yani ikinci kitap bilmediğiniz bir olayın anlatımı değil ilk kitabın diğer cephesini anlatıyor. Haliyle okuyucu olarak kuzenler savaşının hangi tarafında olmayı istemek bize kalmış oluyor. Philipa Gregory kaleme aldığı her karakter aynı önemlilikte ya da aynı derece de akılda kalabildiğinden Beyaz ve Kırmızı güllerin savaşında istediğinizi seçebilirsiniz. Ayrıca ben bu yolda bir yandaş olacaksam yanım Elizabeth’i tercih edebilirim. Kitap kitaplığımda.

Bunun sınırı olduğunu düşünemiyorum. Arzular ve istekler sonsuz bir döngüyle oluşturulmuş. Hep dahası hep daha dahası oluyor nasılsa… Klişe cevaplar, vurgunluklarında insanları sevmeye çalışmalar da bir yere kadar. Kalpleri attırmaya değecek yeni heyecanlar her zaman şart. Onun için küsmeler ve yeniden barışmalar önemli sanırım. Küsmelerin götürdükleri  şiddetine göre değişse de normal sınırlar içerisinde sonu özlemle kavuşmayı planlatır insana. Bilerek küsülür icabında. Sonralar ne istiyorsak onunla tamamlanır ve durgunluktur hemen gelen oflaya oflaya…

Kitap kitaplığım da …

Klasik  bir ifadeyle devam edersem ben de analizlerimi yaptım elbet. Değişimler, değişmeler, hedefler, sevinçler vs vs diye uzadı listem. Dürüstçe söylemek gerekirse ah’larım da artış olduğu gibi sevinçlerim de ki sesim de artışım olmuş. İş kadını profilim başarıyı, ailemin bütünlüğü “herşeyden önce biz”olmayı,  ben olarak “insana değer zaafıma” yenilmemeyi başarabildiğim yıl olmuş. Buna eminken  arada insana kendini salak hissettiren durumlar da yaşamamış değilim. Yine de tüm salaklıklardan kocaman bir gülümseme çıkartabiliyorum. Güzel şeylerden bahsediyorum ya deşmiyorum işin  o kısımlarını…

Ve demem o ki hepimiz için herkes için iyi süreçlere, yeni başlanıçlara, sağlıklı yarınlara, umuda, aşka, seçilmiş yalnızlığa, başarıya vesile olsun. Adı yeni, kendisi yeni zaferlerimizin başlangıcı olsun. Kendim de  dahil herkese mutlu yıllar dileğimdir.

Hayata sevgimle…

 Dökük, kırık ve alınmamış cevaplarla ölüm gelir bulur telaşı hep olmakta.

Sığınaklarım en yıkık hayal kırıklığım. Çok inandığı için içi biraz sahte biraz gerçek biraz kötü biraz iyi biraz da umut hep yanımda…

 Sahtelik de isyan, düzgün bir hayat inancıda…

Turan Özkan’a sevgiyle…