Saturday, November 18th, 2017

Çocukluk Kokusu Cin Ali

cin aliYaşamla yaş arasında ki uyum artmaya başladıkça eski ile yeniyi daha çok harmanlamaya başladığımı fark ediyordum. Bazı detayların önemi etkisinin büyüklüğünden ötürü ruhumuzun büyütmediği çocuğu olur ve büyümesine gerek yoktur ya hani… Yedisinde yakaladığımızı yetmiş yedisinde yaşamaya devam etmek gibi…  Yani herkes gibi büyütmediğim çocuğumu sevindirecek şeyler yapmaya başlamıştım. Koleksiyonculuğumu… Eskiden peçeteler pullar toplardım şimdilerde maddi imkânları da kullanarak daha farklı detayların peşinde koşuyorum. Konunun ana temasını oluşturmasa da anlattıklarım ilk söylemek istediğim şey sevdiğim şeyleri biriktirmekten yeniden keyif alıyor olmam. İkincisi ise bilenler bilir ki uzun süredir Cin Ali kitap serininin tamamını eski sürüm olarak aradığımdı. Aynı saman kağıdının üzerine bildiğimiz çöp adamı arıyordum. Nihayet hiç bakmayı düşünmediğim bir yerde başka kitaplar alırken tesadüfen buldum. Yakın tarihlerde aynı özelliklere sadık kalınarak basılmış. Eski sürüm olmasa bile eskisi gibi ve tek farkı iki binli yıllarda yeniden demiş olmaları. Belirtmeliyim ki nasıl keyiflendirdi beni o kitaplar anlatamam. Uzun süredir bir türlü denk gelmiyor olmayınca olmuyordu. Öyleydi böyleydi taze bitmişti sen ne uğraşıyorsun böyle şeyle eleştirisiydi derken kitaplarıma kavuştum. Ama ne kavuşmak, ne beklemek, ne heyecan yapmak… Bana buram buram çocukluğumu getirmiş olması bir yana hatırladığım çocuk ellerde kocaman olan o minicik kitaplara nemli nemli bir bakışım vardı ki anlatamam. Şimdi kitaplığımın en güzel köşesinde hayata sevgimle bana hatırlattıklarıyla ben yaşamaya devam ettikçe devam edecekler. İyi ki varlar…

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir