Kitap birbirinden farklı dört karakterin bir şekilde birbirleriyle yollarının kesişmesini anlatır. Nuh Tufan, İbrahim Kurban, Ferruh Ferman, Habip Hobo… Tüm bu kahramanların bana anlamlar yükleyebilmesi kelime cambazlığının sıcaklığından kaynaklandı. Cümle içinde ki betimlemeleri ve arasa sırada sayın okuyucu samimiyetini çok sevdim. Kitabın kurgusu kadar yazarın oralara buralara serpiştirdiği bilgilerden keyif alarak yararlandım. Bilgili, keyifli ve kelimeleriyle tanıştığınıza memnun olacağınız başarılı kitap. Kitap kitaplığımda. Keyifle okuyun.

Ne buldun bu kitapta merakı edinmiş olabilirsiniz ama başarısını tamamen kurgusundan almasının dışında gerçeklikle hadi canımlık arasında ince çizgide karakterlerinin başarıyla buluşması olabilir. Hangi birini sayayım bilemedim ama artık adını her duyduğumda bana farklı bir duygular verecek Hector Berlioz, Olcayto Fişek, Hamit, Hakan Şevket Tuncel bir çırpıda sayılacak isimler. Bu kitap kesinlikle zekice kurgusuyla gerçekle rüya, rüyayla gerçek arasında bir yere koyamadığınız halde sevilecek okunacak akıcı bir kitap. Ayrıca yerinde kullanan cümlelerle verilen şeyi almış oluyorsunuz.

Psiko absürd romantik komedi ifadesi bu kitap için kesinlikle doğrudur. Kaldı ki tüm samimiyetimle söylüyorum ki nicedir başladığım gün bitirdiğim kitap olmamıştı. Sıcaklığını hissettiğim halde okumayı ertelemiş olmayı tatlıya bağlayıp kitabı kitaplığıma kattım arkadaşlar. Gülümseyerek okuyun.  Zira sevilecek türdendir kendileri. : )

Bakabildiğiniz nokta, okurken aldığınız keyif ve şu an saymadığım birçok sebep geçerliliğini korur bu konuda.  Fakat Bu Ülke gibi başarılı bir kitaptan bahsetmeden kitaplığıma katmak istemedim kitabı. Okunup bitirmeye bitirilir ama okudukça başka bakış açısı kazanabileceğiz kadar da başarılıdır bence. Düşünce özgürlüğünü her şeyden çok önemser artık hayatta olmayan yazarımız…

Cümleleri öyle hemencecik okunup akmaz ama çok çok karıştırmaz da insanı. Düşünürsünüz, severseniz ya da sevmezsiniz ama belli bir aralıkla yeniden okunduğunda daha farklı detaylarını yakalayabileceğinizi düşündüğünüz kitaplardan olacaktır. Ben okumaktan memnunum.

Kendisiyle tanışıklığımız Blog Dergisi ailesinin çatısı altında başlamış sonra da devam etmiştir. Zaten bloğundan yazılarını severek takip eden ben, onun çok daha önceleri beklediğim bu kitabının da çıkışını tüm samimiyetiyle beklemiş ve sonunda arkadaşını tebrik edebilme fırsatını yakalamış olarak sizinle paylaşmaktayım. İhsan, bu kitabın senin için çok yeni bir başlangıç olmadığını yazma dilinde ki başarını biraz da olsa taçlandırır özellikli olduğunu biliyorum. Devamın da ki tüm sayıların en sıkı takipçilerinden biri olacağımı bildiğini biliyorum. Ayrıca imzalayıp gönderdiğin kitabının bana çok güzel duygular yaşattığını belirtmek isterim. Yolun açık olsun kelimelerin de bol…

Ayşe Kulin! Dili ve sarmalayıcılığı bakımından okuyabildiğim ender yazarlardan. Çünkü okumak ve çok okumak arasında kitaba başladığınız an iç güdüsel bir keşif ve ilerleyen sayfalarda biliyordum duygusu cümlerde hemen doğru adres buldurabiliyor. Onun için bu duygunun olmadığı ya da hemen olmayacağı kitapların  isimlerine saygım, onları takibimle devam eder. Ayşe Kulin, bu anlamda bağlı kaldığım ama Gizli Anların Yolcusu’nda buda neydi! dediğim bir olaya dönüştü.

Aşk! İçinde nelerin barındırdığını ve hangi duygularla nerede nasıl başlayacağını bilmediğimiz şey. Önemli. Varlığının pozitifliği ve insana her şeyi yapabilirsin motivasyonunu sağladığını bildiğimiz gerçek. İlla ki aşk  hayatımızda en çok olmasını istediğimiz şey…

İlhami! Kitabımızın baş kahramanı. Zor zamanlar yaşamış ve hayatının kontrolünü bir noktada kaybetmiş adam. Sonra yeniden başlayabilmek için gerekçeleri olan biri haline dönüşen insan. İşte kitabı eleştiri noktam tam burada başlıyor. Sorun aşık olduğu insan değil  ona olan duygularının ağırlığını yeterince verememiş olması.  Balkon demirlerinin onları ayıran soğukluğunda birbirlerinin sıcaklığını hissetmelerinden başka  kavuşma anını veren duygu bulamadım kitapta. Mesela daha çok anlatsın isterdim. Eda, Handan Bora ve İlhami arasın da bir kapanış olacaksa İlhami’nin bunu daha avaz avaz bağırarak utanır gibi saklamadan yapmasını ister, hiç olmazsa Bora tarafından daha sahici duygular verilmesini isterdim. Çünkü kitabı okuduğum tüm süre boyunca hem Eda’dan hem Bora’dan İlhami’ye dürüst olmadıklarının sinyalini almıştım. Sonuçta da hiç şaşırmadım. Eğer kitabın  mesajı cinsiyetleri ne olursa olsun aşka sahip iki insana sahip çıkmaksa iki insanın aşklarına sarılışını okumak ve toplum baskını umursamadıkları el ele çıkılan bir yolculuğu okumayı daha çok isterdim.

Kitap kolay okunur ve bağlıyıcılık bakımından sizi çabucak saracağından bir günde bile okuyup bitirebileceğiniz türden. Zira ben eleştirsem de konunun içinde kayboldum ve iki günde bitirdim kitabı. Şimdi Ayşe Kulin’in diğer kitapları arasında kitaplığımda…

O ne yapsa çok sevdiğimden midir artık, ben yakıştırıyorum. Kelimeleri birbiri ardına dizerken ki hallerini görmek, ona o kelimeleri anlatan zamanları uzaktan izlemeyi çok isterdim. Çok baba, çok usta, çok aşık, çok çok ve çok işte… Bu kitapta daha önce yayınlanmış olduğundan bildiğiniz ve ilk kez tanıştırıldığınız şiirleri var. Üzerine basa basa söylediğim gibi çok başarılı. Aslında bende hep şu etkiyi yapar. Okurum, bir yudum kadeh sessizliği gibi beklerim ve sonra yine aynı cümleyi yeniden okurum. İlk etki ilk tanışma anı ile düşünür ve o kelimelerin bana hatırlattıklarından dolayı aklıma kazırım. İyi ki varsın Murathan Mungan …

Öyle günlerce elinizde kalacak türden değil ve hatta yarım kalmış gibi…  Aslında net son aradığımı söyleyebilirim.Dili, tarzı akıcı sıkmıyor ama kısa oluşu ve kitap ağırlığında eli doldursunu arayanlar için çabucak bitiyor. Tanışıklığım ilk ve ne zaman raflarda ki yerini almıştır kitap bilmiyorum.

Okunur türden .

Aklıma geldikçe dönüp bir daha okuma isteği duyduğum işaretli yaprakların kitaplarını bulamıyorum yerli kitapların bir çoğunda. Haliyle bir Irvin Yalom’un rahatlamasını bir Tom Robbins’in kelime oyununa aykırı karakterlerini, Chuck Palahniuk’un sürpriz sonlarını aramamam gerektiğini biliyorum. Kaldı ki kütüphanem mutlaka okuduklarımdan değil okuyup çok sevdiklerimle sarmalanmış olsun istesem de karmakarışık sıralamalarda çeşitli örneklerden kitaplarımı sergiliyorum. Ilgın Olut kalemi bilmediğim okumayı rastlantı sonucu seçtiğim kalemdir. Neva isimli bu kitap ne hikaye ne roman ne de o aralarda bir şey…

İnsanın öz eleştiri yaparak kendini anlatması her zaman saygıya değerdir. Fakat az önce okuduğum okuyucu yorumlarında hayatımın kitabı gibi kelimeleri görünce şaşırdım. Yine tamamen kurgu olduğunu düşündüğüm bu hikâyenin gerçek olduğunu da yeni öğrendim. Ama tamamen kişisel fikrim üç beş kere okunmaya değer türünden değil. Yani hayatım boyunca neyse ne olan sebeplerden dolayı yaşama hakkımı bir gün biri kendini değişmiş hissetti diye sorgulasın istemem. O benimdir. Yani benim sahip olduklarımdır. Benim anlatabildiğim benim kendimi inşa ederken seçtiklerimdir. Biri olmadan da hep aynı kişidir insan biri varken de hep aynıdır aslında. Aşk birçoğumuzun belki hep aradığı, kimimizin arayıp bulup sıkıldığı, kimimizin ilk sevişmede sildiği, kimimizin kıskançlıklarından ürettiği sinir nöbetlerinde tecrübelendiği şey olabilir. Kitabın içinde ölüm barındırdığını biliyordum da ölümün şeklini yine de sevmedim.

Aslında kitaptan bağımsız ifade etmek gerekirse sorgulatılmadan yaşamak hepimizin hakkı. Ayrıca geçmişi için hesap sormak mı yoksa kişiyi tanımak mı ona da karar vermek gerekiyor…

Kitap yeni değil. Ayrıca kitabın sahibinin yazarlık devamlılığı sık değil. Dili akıcı doğru ve muhtemelen genç jenerasyon için daha sıcak gelebilir bu kitap. Okumak mı okumak mı derseniz siz bilirsiniz : )

Hürrem’in Kabusu…

Muhteşem Yüzyıl gibi son zamanlarda dikkat çeken dizilerin milletime tarihleri hakkında fikir edinmelerini sağladığı düşünülebilir. Dizilerden yansıyanların gerçeklerin birebir aynısı olduğunu düşünenlerin olduğu ortamda ne kadar doğrudur tartışılır tabi fakat merak uyandırdığı gerçek. Cahit Ülkü’nün kaleminden çıkan bu kitap ise Pargalı İbrahim Hakkında Bilgi verir.

Kitap arkasında yararlanılan kaynaklardan bahsedilmesine rağmen bu kitapta beni doyurmayan bir his kaldı. Açıkçası sık sık acaba, cidden gibi sorgulamalar mesafe oluşturdu. Bu kitapta okuduklarım ile daha önce bildiklerim ve yine Google üzerinden edindiğim bilgilerle uyum sağlamayan detaylar olması sayabileceğim başka sebeplerim. Tabi burada doğru olan şudur diyemem ama yazı diline bağlanamadım. Okuduğum başka tarih kitaplarına göre puanım yüksek değil maalesef. Tarih Romanlarını sevenlerin çok kolay tercih edeceği bir kitap olabilir belki ama ben gerçekten olayların sıralanışı, sebepleri, şekilleri konusunda ikna edilemeyen okuyucu gurubundanım.  Aslında tarihi bir kurguya kişiselleştirmeden anlatmak zordur belki de.  Her şeye rağmen kölelikten sadrazamlığa yükselen yolculuk dikkat çekici.

Orada sıralanan birçok isimden üç beş kişiyi tanıyorum sadece. Tanıdıklarım içinde kitabı olmayan bir tek ben varım herhalde.  Tanımadıklarım adına konuşamıyorum.  Bu bir şiir kitabı.  Şiir benim kalabildiğim alan değil ve o yüzden çok iyi değilimdir o dilde.   O yüzden okuduğumda içinden beğendiklerim de oldu ikinci cümlesine geçmeden kaçtıklarımda…  Kimseyi kırmadığımı umut ederek sadece kendi fikirlerimi yazıyorum.  Neyse canım bireysel başarılara kadar yine de hem kendimi hem de ekipte adı geçen herkesi tebrik ediyorum. Kitap nasıldır diye merak ediyorsanız iletişim bölümünden bana adres bilgilerinizi verirseniz kitap gönderebilirim.