Kitap birbirinden farklı dört karakterin bir şekilde birbirleriyle yollarının kesişmesini anlatır. Nuh Tufan, İbrahim Kurban, Ferruh Ferman, Habip Hobo… Tüm bu kahramanların bana anlamlar yükleyebilmesi kelime cambazlığının sıcaklığından kaynaklandı. Cümle içinde ki betimlemeleri ve arasa sırada sayın okuyucu samimiyetini çok sevdim. Kitabın kurgusu kadar yazarın oralara buralara serpiştirdiği bilgilerden keyif alarak yararlandım. Bilgili, keyifli ve kelimeleriyle tanıştığınıza memnun olacağınız başarılı kitap. Kitap kitaplığımda. Keyifle okuyun.

Ne buldun bu kitapta merakı edinmiş olabilirsiniz ama başarısını tamamen kurgusundan almasının dışında gerçeklikle hadi canımlık arasında ince çizgide karakterlerinin başarıyla buluşması olabilir. Hangi birini sayayım bilemedim ama artık adını her duyduğumda bana farklı bir duygular verecek Hector Berlioz, Olcayto Fişek, Hamit, Hakan Şevket Tuncel bir çırpıda sayılacak isimler. Bu kitap kesinlikle zekice kurgusuyla gerçekle rüya, rüyayla gerçek arasında bir yere koyamadığınız halde sevilecek okunacak akıcı bir kitap. Ayrıca yerinde kullanan cümlelerle verilen şeyi almış oluyorsunuz.

Psiko absürd romantik komedi ifadesi bu kitap için kesinlikle doğrudur. Kaldı ki tüm samimiyetimle söylüyorum ki nicedir başladığım gün bitirdiğim kitap olmamıştı. Sıcaklığını hissettiğim halde okumayı ertelemiş olmayı tatlıya bağlayıp kitabı kitaplığıma kattım arkadaşlar. Gülümseyerek okuyun.  Zira sevilecek türdendir kendileri. : )

Bakabildiğiniz nokta, okurken aldığınız keyif ve şu an saymadığım birçok sebep geçerliliğini korur bu konuda.  Fakat Bu Ülke gibi başarılı bir kitaptan bahsetmeden kitaplığıma katmak istemedim kitabı. Okunup bitirmeye bitirilir ama okudukça başka bakış açısı kazanabileceğiz kadar da başarılıdır bence. Düşünce özgürlüğünü her şeyden çok önemser artık hayatta olmayan yazarımız…

Cümleleri öyle hemencecik okunup akmaz ama çok çok karıştırmaz da insanı. Düşünürsünüz, severseniz ya da sevmezsiniz ama belli bir aralıkla yeniden okunduğunda daha farklı detaylarını yakalayabileceğinizi düşündüğünüz kitaplardan olacaktır. Ben okumaktan memnunum.

Beyaz Kraliçe Elizabeth Woodville’in ağzından anlatılıyordu Kızıl Kraliçe’de Margeret Beaufort’dan. Her iki kitap birbirini tamamlar nitelikte. Yani ikinci kitap bilmediğiniz bir olayın anlatımı değil ilk kitabın diğer cephesini anlatıyor. Haliyle okuyucu olarak kuzenler savaşının hangi tarafında olmayı istemek bize kalmış oluyor. Philipa Gregory kaleme aldığı her karakter aynı önemlilikte ya da aynı derece de akılda kalabildiğinden Beyaz ve Kırmızı güllerin savaşında istediğinizi seçebilirsiniz. Ayrıca ben bu yolda bir yandaş olacaksam yanım Elizabeth’i tercih edebilirim. Kitap kitaplığımda.

Kitap kitaplığım da …

 İlk sayfalar insanı sarıyor hele de senin kim olduğunu biliyorum paranoyası oldukça başarılı. Fakat olaylar biraz yavaş ilerliyor. O ilk giriş sonrası sürükleyicilik biraz duraksamaya uğramış maalesef. Yine de kim bu manyak diyorsunuz.  Gurney’in gizemli aktarılmasından dolayı katilimizi onun geçmişinde aradığımı söyleyebilirim. O yüzden katil bana sürpriz oldu fakat katilin ağzından sayı numarasını duymak isterdim. Gurney’in varsayımında bana göre eksiklikler vardı. Katil belli bir grubun nefretinde mi intikam arıyor yaksa herkes de intikam mı arıyor orası biraz karışık. Sonuç olarak yazarın ilk kitabı olduğunu da düşünürsek başarılı. En azından ben katili başka noktalarda aradığım için katilin kimliğiyle yüz yüze geldiğimde şaşırdığımı söyleyebilirim. Kitap kitaplığımda…

Kendisiyle tanışıklığımız Blog Dergisi ailesinin çatısı altında başlamış sonra da devam etmiştir. Zaten bloğundan yazılarını severek takip eden ben, onun çok daha önceleri beklediğim bu kitabının da çıkışını tüm samimiyetiyle beklemiş ve sonunda arkadaşını tebrik edebilme fırsatını yakalamış olarak sizinle paylaşmaktayım. İhsan, bu kitabın senin için çok yeni bir başlangıç olmadığını yazma dilinde ki başarını biraz da olsa taçlandırır özellikli olduğunu biliyorum. Devamın da ki tüm sayıların en sıkı takipçilerinden biri olacağımı bildiğini biliyorum. Ayrıca imzalayıp gönderdiğin kitabının bana çok güzel duygular yaşattığını belirtmek isterim. Yolun açık olsun kelimelerin de bol…

Ayşe Kulin! Dili ve sarmalayıcılığı bakımından okuyabildiğim ender yazarlardan. Çünkü okumak ve çok okumak arasında kitaba başladığınız an iç güdüsel bir keşif ve ilerleyen sayfalarda biliyordum duygusu cümlerde hemen doğru adres buldurabiliyor. Onun için bu duygunun olmadığı ya da hemen olmayacağı kitapların  isimlerine saygım, onları takibimle devam eder. Ayşe Kulin, bu anlamda bağlı kaldığım ama Gizli Anların Yolcusu’nda buda neydi! dediğim bir olaya dönüştü.

Aşk! İçinde nelerin barındırdığını ve hangi duygularla nerede nasıl başlayacağını bilmediğimiz şey. Önemli. Varlığının pozitifliği ve insana her şeyi yapabilirsin motivasyonunu sağladığını bildiğimiz gerçek. İlla ki aşk  hayatımızda en çok olmasını istediğimiz şey…

İlhami! Kitabımızın baş kahramanı. Zor zamanlar yaşamış ve hayatının kontrolünü bir noktada kaybetmiş adam. Sonra yeniden başlayabilmek için gerekçeleri olan biri haline dönüşen insan. İşte kitabı eleştiri noktam tam burada başlıyor. Sorun aşık olduğu insan değil  ona olan duygularının ağırlığını yeterince verememiş olması.  Balkon demirlerinin onları ayıran soğukluğunda birbirlerinin sıcaklığını hissetmelerinden başka  kavuşma anını veren duygu bulamadım kitapta. Mesela daha çok anlatsın isterdim. Eda, Handan Bora ve İlhami arasın da bir kapanış olacaksa İlhami’nin bunu daha avaz avaz bağırarak utanır gibi saklamadan yapmasını ister, hiç olmazsa Bora tarafından daha sahici duygular verilmesini isterdim. Çünkü kitabı okuduğum tüm süre boyunca hem Eda’dan hem Bora’dan İlhami’ye dürüst olmadıklarının sinyalini almıştım. Sonuçta da hiç şaşırmadım. Eğer kitabın  mesajı cinsiyetleri ne olursa olsun aşka sahip iki insana sahip çıkmaksa iki insanın aşklarına sarılışını okumak ve toplum baskını umursamadıkları el ele çıkılan bir yolculuğu okumayı daha çok isterdim.

Kitap kolay okunur ve bağlıyıcılık bakımından sizi çabucak saracağından bir günde bile okuyup bitirebileceğiniz türden. Zira ben eleştirsem de konunun içinde kayboldum ve iki günde bitirdim kitabı. Şimdi Ayşe Kulin’in diğer kitapları arasında kitaplığımda…

“Sevgili  Okur

Büyük bir yazar okurun dostu ve velinimetidir.”

Nicedir içinde birebir mesaj olmadan okuyabildiğim tek kitap. Çok bağlandığımı ve gerçekten gülümseyerek okuyabildiğimi rahatlıkla söylerim.  Yazarın kaleme aldığı yılları düşündüğüm de muhteşem zekâsının sadece bir kitapla sınırlı kalmış olması gerçekten çok üzücü.

Kitabımızın başkahramanı huysuzluğu ve her şeye karşı olmasıyla tanışacağınız, fiziksel özellikleri ve yaptıklarıyla her kesin hemen sarılmayacağı tiplerden Ignatius Reilly’dir. Safça ve oğluna sabırla yaklaşan annesi, annesinin uzaktan hayranı, polis memuru, bar sahibi, Levy pantolonların sahibi ve oldukça tuhaf eşi gibi zengin karakterlerle kitap desteklenir. Başkahramanımız İgnatius olsa bile yardımcı karakterler o kadar başarılı anlatılmış ki gerçekten her biri aynı önemlilikte okur ve farkında olmadan her birini farklı özelliklerinden dolayı diğerinden ayrı tutmadığınızı fark edersiniz.  Kitaba ilk tutunmam Ignatius’un Levy pantolonlarında çalıştığı zaman yazdığı ilk muhteşem mektupla oldu ve dönüp bir kere daha okudum. Sonrasın da Ignatius’un bazen mektup bazen de sadece iç dökmek için yazdıklarını ayrı bir özenle okudum.  Yazar yaşasaymış kitap devam ettirilebilirmiş. Okuyanların  benimle aynı fikri edinmişleri düşüncesindeyim.

Kitap geçmişi günümüze getirmiş gibi değil de daha çok günümüzü yaşıyormuş hissi veriyor.  Çok başarılı. Kitap kitaplığımda.

Son zamanlarda içinde kolayca kaybolacağım kitaplar seçemediğimi söyleyebilirim.  Çeşitliği bakımından farklı türlerden harmanlama yapmaya çalışırım çünkü her zaman roman okumak keyif verici değildir. Ama roman okumalı sıralamasına denk geldiğimde de keyifli olsun, sürüklesin, içine alsın, bitirme isteğimi körüklesin isterim.  Stephen King’in  daha önce başka kitaplarını okuyan biri olarak bu ilk kitap bende “Vayyy! Ne kadar heyecanlı!” imajını veremedi. Üstelik yedi ciltlik bir eser olduğundan en azından ilk kitap için beklenti içinde değildim de diyemem.  Belki ilk kitapta peşin hükümlü olmak yanlış olur o yüzden serinin ikincisine de biraz zaman geçince şans veririm dilerim denildiği gibi sürüklenebilirim.