İnanmak Gerekiyordu
Ağustos 16, 2010 by Tüy Kalem
Filed under Kişisel Bir Şey, Son Eklenenler
Pantolonunu çekerken bir müddet görüşmeyelim demiş ve birkaç tatlı sözle açıklama yapmıştı. Fakat bir müddet görüşmeyelim sözü kalbine mıh gibi kazınmıştı. Aklının her bir karesi, her bir köşesi sadece onu kaplıyor her nefesin sonunda sadece onun adı zikir gibi dökülüyordu. Zihnin de bazen deli gibi özlediğini söyleyip sarılıyorlar, bazen diz çökmüş yalvarıyor provası yaptırıyordu. Bazen [...]
Tüy Kalem Özeti
Temmuz 5, 2010 by Tüy Kalem
Filed under Kişisel Bir Şey, Son Eklenenler
“Birini nasıl mutlu edebilirim ki” yüreği kaç kişi de vardır? Yüzünü, sesini yani kendisini hiç bilmediğiniz biri için ayrıca özenle seçtiklerinizden bir hediye sunacaksınız. Ne yaptım da bu denli ince bir nezaketi hak ettim gönlünden. Mutlu oldum çokça tabi. Şımardım da birkaç santim daha dik oldu başım. Ellerimi ağzımda kapalı tutup inanamıyorum sevincin de izledim. [...]
Dedi Geçti
Haziran 28, 2010 by Tüy Kalem
Filed under Kişisel Bir Şey, Son Eklenenler
Balığın çoktan bitmiş ömrü ceset temizliğinde tüketilirken şarap ağzında çalkalanıyor her ikisi midesinde parçalanmak üzere kendilerine hâsıl olacak yerleri işgal ediyordu. Yorgundu uzun zamandır. Sessizlik kokusunu içine almak ve yaşayabildiği bu yakınlaşmayı keyiflendiğim zamanlarım olarak aklında tutmak istiyordu. Mekâna yabancılık yoktu. İkinci kez evet demiş ne olduysa sonra keşke duygusu kaplamıştı; Sonra bildiği mekânların daha [...]
Kendilerine Sakladılar
Mayıs 27, 2010 by Tüy Kalem
Filed under Kişisel Bir Şey, Son Eklenenler
Ruhunda ki eğreti elbiseyi her iki eli ile omuzlarından tutarak geriye doğru ittirdi. Sanki bu elbisenin şekli bozulmuş, üzerinde ki emanetliğinden ilk defa rahatsız olduğunu dile getirebilmiş olmasındaki tedirginliğinin hissedilmesinden rahatsız olmuştu. Bunca zamandır görünmeyen havanın, mesafenin davetiyesini isimsizler arasından çıkartabilmiş sayın kelimesi yerine sevdiğim kelimesini ekleyerek adını yazabilmişti. Ne çift olabilme büyüsünü arıyordu ne [...]
Benim Nisan’ım
Nisan 23, 2010 by Tüy Kalem
Filed under Kişisel Bir Şey
Sınıfımın adı okununca öğrencilerimle neşe içinde yerlerimizi aldık. İçlerinde bu günü üzüntüyle karşılayacak hiç yüz yoktu çünkü ben bilirdim gülümseme altında ki hüznü. Ailelere rica etmiş hiç olmazsa bir sefer katılmalarını istemiştim ki ümidim çoktu. Bizim seksenli yıllarda ki öğrenciliğimizle şimdiki zamanların öğrenciliği çok farklı, aileler anlayışlıydı. Şarkılarla eşlik edilen kısa yolculuk sorunsuz tamamlanmış gösterimizi [...]