Friday, November 24th, 2017

Başlığım Yok

Durduk yere bir iki kişiye sardım, gergindim ve huzursuzluğum artıyordu… Bi şekilde günü çekilmez ruh halimle falanlı filanlı sudan sebeplerimle tamamlamaya çalışıyordum. Daha önce de söylemiştim şu sıra çok düşünüyorum… Hani her şey yolu dışındadır ve bu yüzden huzursuzluk çöreklenir ya içe onun gibi bişeyin içinde gibiyim. Sonra baktım ki öfkemin elinde piyon, atraksiyon arayışımda yanlış yoldayım işi geyiğe vurmaya başladım. Yapabileceğim en iyi şey her şeyin yolunda olduğuna inanıp durduk yere her şey olduğundan ters giderse vesvesesiyle kendimi doldurmamaktı. Tolere edilme ihtiyacı da samimice eleştiri dili de bazen hiç çekilmiyor…

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir