Friday, November 24th, 2017

Baba Var Günü Yok

Haziran 18, 2010 by  
Filed under O ve Z nin Hikayesi, Son Eklenenler

Kendinizi bazı düşüncelerin arkasına hapsedersiniz ki sebebi bir izden kaynaklanır. Kesinlikle bir şey olmuş olmalıdır. Size o davranışı büyüttüren, sorgulatan, çok utandıran ya da izinizin yerini işaret eden. Onun için ki öyle ya da böyle oluşmuş bir izin üzerine parmak basılsın istemem ve basılırsa can yakarım. Herkesin değer buldukları ise bana başka başka işaretleri anımsattığından anlamsız bulurum. İtirazım olmaz ama özendiricilik derecesini eleştirir olabilirim.

Doğum günleri, evlilik yıldönümü gibi günleri anlarım kişiye özel olduğundan ama babalar günü gibi günleri anlayamadığımı dile getirmekle devam edeyim. Bunun çok yakın olanını anneler gününde feed olarak açmıştım.  Konunun özeti çok net ama benim için bir kondom firmasının rakip firmalarının ürünlerini kullanan tüm babaların babalar günü kutlu olsun esprisinde kalacak kadar kısa olsun istemiyle hiç önemsemediğim gündür. Bana babamı değil onsuz olma ihtimalini anımsattığı gibi hiç baba olamamış kişileri ya da çeşitli sebeplerden dolayı evlatlarını kaybeden insanları anımsatıyor.  Üstelik ki babacım diye sarılmışlığımda üzerime dikilmiş yeşil gözleri hiç unutmadım. Varken anlaşılmayan değerler kaybedildiğinde ya da kaybetmiş biri tarafından dile geldiğinde zorlu, çetin, keskin acısının nasıl işlendiğini görüyorsunuz. Sebebi ne olursa olsun ölümle gelen ayrılık ya da babanın giden gölgesinde kalan çocuk etkisi çok yakınlarımda. Devasa yapıyoruz galiba babaları ki annenin çok eleştiren, bazen gözümüzün içine işaret edilen hııı parmak öfkesinde dokunaklı olmadan nöbetleri devreden oluyoruz. Babayı daha çok sevdiğimizden değil ama gücüne inancımızın çokluğundan kaybedildiğinde anlatan sesi farklı tonluyoruz.

Evinin için de gördüklerinden ayrı düşmeyen var mı ki?   Ya da başkalarının babası gibi yitirmişliğinde keşke demeyen. Belki sıralama da doğrudan anlatacaklarım yok ama anlatanlar var. Söylemek bile içimi büküp beni paniğe sürüklese de bir gün ben de… Tamamlayamayacağım. Onun için insanın gözünün içine içine sokulan günleri sevmiyorum. Hele hele herkesin aynı coşkuyla kutlayamadığı günleri hiç hiç sevmiyorum.  Ben kimsenin adına konuşamam ama kendi adıma söylemek istediklerim var.

“Sabahattin baba yaşamaya devam ediyoruz gidişinizin arkasından.  Bu yaşamaya çalışma şekli 11 yıldır devam ediyor; şaşırıyoruz zamana. Değerinizin tartışılası yanı bile yoktur hayatımızda. İyi ki tanıyabilme fırsatını bulabilmişim sizi. Sarı güllere tutkumu konuşmuş, evet deme yolculuğunu her şeyden önce baba kız gibi konuşabilme fırsatını yakalayabilmiştik.  Neyse ki değerli zamanlarımızın çoğunluğu yüzünüzü resimlerinize bakmadan bile net bırakıyor hafızamda. Siz yoksunuz belki de diye kutlamak gelmiyor içimden adına babalar günü dedikleri an var ya.  Bilmeden burkarım değerlimi diye düşünüyorum beklide. Laf aramızda çok sağlam baba oldu. Her güne merhaba dediğimde iyi ki dedirten size teşekkürlerimle…”

“Baba Var Günü Yok” için bir cevap

  1. yasemin dedi ki:

    Kimse henüz hayatımdan kaybolmamışkende sevmezdim bu günleri. Bunun üzerine bir de bu günlerden nasıl kaçınırım, nasıl saklar ve saklanırım eklendi. Hayata gereksiz burukluklar eklemek.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir