Aşk Bitince

“Acının sıcaklığı yakıyordu” diyor okunan kitaplardan biri
“Yetmiyormuş gibi birde sevdiğin tek kişi yanında olmayınca” diye devam ediyordu; tanımadığım insanların merak ettiğim hikâyesi…
Düşündüren sonralarına virgülü noktayı koyduran bir umut yoktu
Gözlerine bakıp buldukları kırıntılardı daha çok seçtikleri
Adı “ senli benli kargaşayım” gibiydi
Şekillenebilir miydi yaşanmasa da?
Düşündüm…
Umut etmeden suya yazı yazabilir miyim diye?
Sonra
Varsa onsuzluk hissinin tuhaflığında bir cesur yürek olabilir miyim diye?
Kararımı kendime söyledim
Sevmeyi bilmiyor olabilirdim yâda bilmeseydim
Ama
Mutlaka
Şeklini biçimlendirirdim.
Bazen çok, bazen az, bazen özleyen, bazen küsen, bazen hisseden, bazen…